İzafet EsresiFarsça tamlamalarda tamlanan ile tamlayan arasındaki ilişkiyi kuran, ünsüzle biten kelimelerde yazılmayıp sadece okunan, ünlüyle bitenlerde ise hemze veya ye ile gösterilen morfolojik sestir. Örneğin 'bâb-ı beyt' tamlamasındaki '-ı' sesidir.
Tamlanan (Mevsuf/Muzaf)Farsça tamlamada en başta yer alan, kendisinden sonra gelen kelimeler tarafından nitelenen veya iyelik yönünden tamamlanan ana unsurdur. 'dîde-i giryân' tamlamasındaki 'dîde' (göz) kelimesi tamlanandır.
Tamlayan (Sıfat/Muzafun İleyh)Farsça tamlamada tamlanandan sonra gelen, onu niteleyen veya anlamca tamamlayan yardımcı unsurdur. 'şehr-i İstanbul' tamlamasındaki 'İstanbul' kelimesi tamlayandır.
Güzel He (ه)Farsça kelimelerin sonunda /a/ veya /e/ ünlülerini göstermek için kullanılan harftir. Bu harfle biten tamlanan kelimelerin üzerine izafet esresini göstermek için hemze işareti konur; 'leyle-i kadr' örneğinde olduğu gibi.
Tesniye UyumuArapça kökenli kelimelerle kurulan tamlamalarda, tamlanan unsur ikilik (tesniye) eki aldığında sıfatın da aynı ikilik ekini alarak uyum sağlaması kuralıdır. 'devleteyn-i aliyyeteyn' (iki yüce devlet) buna örnektir.
Cem'-i MükesserArapça dil bilgisinde kelimenin iç yapısının değiştirilmesiyle yapılan düzensiz kırık çoğullardır. Farsça tamlamalarda bu çoğulların sıfatları genellikle tekil-dişil formda gelir; 'şu'arâ-yı Osmâniyye' gibi.
Birleşik SıfatBirden fazla kelimenin bir araya gelerek tek bir sıfat değerinde kullanıldığı dil bilgisel yapılardır. 'tûtî-i pâk-lehçe' tamlamasındaki 'pâk-lehçe' (temiz dilli) ifadesi birleşik sıfattır.
Eril (Müzekker)Arapça dil bilgisinde erkek cinsiyeti ifade eden kelime yapısıdır. Farsça tamlamada tamlanan eril olduğunda sıfat da eril olur; 'mü'min-i kâmil' tamlamasındaki kelimeler erildir.
Dişil (Müennes)Arapça dil bilgisinde dişi cinsiyeti ifade eden kelime yapısıdır. Tamlanan dişil olduğunda sıfat da sonuna yuvarlak te/he alarak dişil yapılır; 'belde-i tayyibe' tamlamasındaki 'tayyibe' buna örnektir.
İzafet Ye'si (ی)Farsça tamlamalarda tamlanan kelimenin sonu /â/ veya /û/ ünlüleriyle bittiğinde, tamlama bağını kurmak için yazılan ve '-yı / -yi' şeklinde okunan harftir. 'asâ-yı Mûsâ' tamlamasındaki 'ye' harfi buna örnektir.
Fasih / Beliğ TamlamaSözün akıcı, anlaşılır ve dil kurallarına en uygun şekilde, gereksiz kelime kalabalığından uzak kurulması durumudur. Çok kelimeli (5-7 kelimelik) tamlamalar fasih kabul edilmez.