Anarchy (Anarşi)Uluslararası sistemde devletlerin üstünde onları denetleyecek veya koruyacak merkezi bir otoritenin veya dünya hükümetinin bulunmaması durumudur. Realist teoriye göre anarşi, uluslararası ilişkilerde sürekli bir güvensizlik ve kendi kendine yardım (self-help) ortamı yaratır.
Bipolarity (Çift Kutupluluk)Uluslararası sistemde iki büyük süper güç ile çevresel veya üçüncü büyük aktörlerin bulunmadığı güç dağılımı yapısıdır. Kenneth Waltz, Soğuk Savaş dönemi ABD-Sovyet ilişkilerinde görüldüğü gibi bu yapının göreceli bir istikrar sağladığını savunur.
Relative Gains (Göreceli Kazançlar)Devletlerin iş birliği yaparken diğer tarafların ne kadar kazandığıyla ilgilenmesi ve kendi kazancını rakibininkile kıyaslaması durumudur. Realistler, anarşik sistemde devletlerin mutlak kazançlardan ziyade göreceli kazançlara öncelik verdiğini belirtir.
Power Optimization (Güç Optimizasyonu)Devletlerin hayatta kalmak ve güvenliği sağlamak için güçlerini maksimize etmek yerine optimize etmesi (ihtiyaç duyulduğu kadar dengeli tutması) gerektiği savunusudur. Aşırı gücün düşmanca ittifakları tetikleyebileceği varsayımına dayanır.
Defensive Realism (Savunmacı Realizm)Kenneth Waltz ve Stephen Walt gibi teorisyenlerin savunduğu, devletlerin amacının hegemonya kurmak değil, mevcut statükoyu korumak ve hayatta kalmak için yeterli güce sahip olmak olduğunu öne süren realist alt daldır.
Balance of Threat Theory (Tehdit Dengesi Teorisi)Stephen Walt tarafından geliştirilen, devletlerin salt güç dengesizliklerine değil, coğrafi yakınlık, niyet, göreceli güç ve saldırı-savunma dengesi gibi unsurlarla oluşan 'tehdit dengesizliğine' karşı ittifak kurduğunu savunan teoridir.
Offensive Realism (Taarruzi Realizm)John Mearsheimer'ın öncülüğünü yaptığı, uluslararası sistemin belirsizlik ve anarşi barındırması nedeniyle devletlerin sürekli olarak rakiplerine üstünlük sağlamaya çalıştığını ve nihai hedeflerinin bölgesel hegemonya olduğunu savunan teoridir.
Neoclassical Realism (Neoklasik Realizm)Uluslararası sistemin yapısal kısıtlamaları (maddi güç dağılımı) ile iç düzeydeki değişkenleri (lider algıları, stratejik kültür, devlet-toplum ilişkileri) birleştirerek devletlerin dış politika davranışlarını açıklayan çağdaş realist yaklaşımdır.
Intervening Variables (Müdahale Edici Değişkenler)Neoklasik realist analizde, sistemik güç baskılarının devletin dış politikasını şekillendirirken süzüldüğü iç düzey etkenleri (lider algıları, iç kurumlar ve stratejik kültür gibi) ifade eden kavramdır.
Unitary Actor (Yekpare Aktör)Devletlerin uluslararası arenada iç siyasi ayrılıklarını geride bırakarak tek bir sesle konuştuğunu ve her meselede bütünleşik bir politika izlediğini savunan realist varsayımdır.
High Politics (Yüksek Politika)Devletlerin ulusal güvenliği, askeri ve stratejik meseleleri ile hayatta kalmalarını doğrudan ilgilendiren konuları kapsayan ve siyasi hiyerarşinin en üstünde yer alan politika alanıdır.
Low Politics (Düşük Politika)Sosyo-ekonomik, kültürel ve idari konuları içeren, ulusal güvenlik kadar hayati görülmeyen ve politikanın ikincil alanında yer alan konular bütünüdür.
Security Dilemma (Güvenlik İkilemi)Bir devletin kendi güvenliğini artırmak için attığı adımların (silahlanma vb.), diğer devletlerde yarattığı tehdit algısı nedeniyle onların da güvenlik önlemi almasına yol açması ve sonuçta herkesin eskisinden daha güvensiz hale gelmesi durumudur.
Bandwagoning (Kervana Katılma)Zayıf devletlerin tehdit oluşturan baskın güce karşı dengeleme yapmak yerine, onunla iş birliği yaparak kazanç elde etme veya hayatta kalma stratejisidir.
Balancing (Dengeleme)Devletlerin tehdit oluşturan veya hegemonya kurmaya çalışan güçlü bir aktöre karşı diğer devletlerle ittifak kurarak veya kendi askeri kapasitelerini artırarak güç dengelemeye çalışması stratejisidir.
Regional Hegemon (Bölgesel Hegemon)Taarruzi realizme göre devletlerin ulaşmak istediği nihai hedef olan, başka hiçbir büyük gücün kendi coğrafi bölgesinde kendisine meydan okuyamayacağı üstün güç konumudur.
Voluntarist Approach (Gönüllü Yaklaşım)Klasik realizmde güç dengesinin otomatik olarak değil, devlet adamlarının bilinçli tercihleri, diplomatik hamleleri ve kararları sonucunda insan eliyle inşa edildiğini savunan görüştür.
Homo Homini Lupus Estİnsanın insana kurt olması anlamına gelen, Hobbescu ve realist düşüncede insanın egoist doğasını ve anarşik ortamdaki güvensizlik durumunu özetleyen Latincede kullanılan temel felsefi ilkedir.
Self-Help (Kendi Kendine Yardım)Merkezi bir otoritenin bulunmadığı anarşik uluslararası sistemde devletlerin hayatta kalabilmek ve güvenliklerini koruyabilmek için başkalarına güvenmeyip kendi güç kapasitelerine dayanmak zorunda olmasıdır.
Status Quo Powers (Statüko Güçleri)Uluslararası sistemdeki mevcut güç dağılımını ve düzeni korumaya çalışan, revizyonist olmayan devletleri tanımlamak için kullanılan realist kavramdır.
Statecraft (Devlet Adamlığı / Devlet Yönetimi)Devlet adamlarının dış politika yürütürken kullandıkları beceri, bilgelik, ihtiyat (prudence) ve etik kuralların yönetimi sanatıdır; özellikle klasik realizmde büyük önem taşır.
Prudence (İhtiyat / Ölçülülük)Hans Morgenthau'nun prensiplerinde yer alan, uluslararası politikada evrensel soyut ahlaktan ziyade eylemlerin olası sonuçlarını tartarak ölçülü ve akılcı karar almayı gerektiren erdemdir.
Rogue States (Haydut Devletler)Post-Soğuk Savaş döneminde bölgesel barışa ve uluslararası güvenliğe tehdit oluşturan, uluslararası normları hiçe sayan çevre devletleri tanımlamak için kullanılan Jackson ve Sorensen kavramıdır.
Failed States (Başarısız Devletler)Merkezi hükümet otoritesini yitirmiş, kamu hizmeti veremeyen, vatandaşlarının can güvenliğini sağlayamayarak uluslararası güvenlik krizlerine yol açan devlet yapılarıdır.
