Bu ders içeriği, 'Yunan Kenti' dersi kapsamında eğitim amaçlı olarak hazırlanmıştır ve Antik Yunan medeniyetinin kentsel, siyasi ve sosyal yapısını incelemektedir. Sunumda kullanılan resim, çizim, fotoğraf ve harita gibi görsel materyaller muhtelif internet kaynaklarından ve kitaplardan temin edilmiş olup, uluslararası kanunlar çerçevesinde eğitim amaçlı kullanımı serbesttir. Antik Yunan dünyasının temel yapı taşını oluşturan 'Polis', sadece fiziksel bir yerleşimi değil, aynı zamanda siyasi ve toplumsal bir birliği ifade eder. Polislerin yönetim şekilleri zaman içinde oligarşiden tiranlığa, oradan da demokrasiye evrilen karmaşık bir tarihsel süreç izlemiştir. Antik Yunan kentlerini ve yaşamını anlamak için başvurulabilecek temel kaynaklar arasında U. Eco'nun 'Antik Yunan', E. Friedell'in 'Antik Yunan’ın Kültür Tarihi', H.J. Deighton'ın 'Eski Atina Yaşantısında Bir gün', Homeros'un 'İlyada – Odysseia', Hesiodos'un 'İşler ve Günler', I. Jenkins'in 'Antik Devirde Çocuk Eğitimi' ve H. Blanck'ın 'Eski Yunan ve Roma’da Yaşam' adlı eserleri yer almaktadır. Atina kentinin tarihsel gelişimi içerisinde Drakon Yasaları ve Solon Dönemi gibi önemli hukuki ve siyasi dönüşümler yer almaktadır. Bu süreç, kentin yönetim yapısının şekillenmesinde kritik roller oynamıştır. M.Ö. 7. ve 6. yüzyıllarda oligarşinin içinden çıkan bazı kişiler yasadışı yollardan yönetimi ele geçirerek hükümdar olmuşlardır ve bu kişilere 'Tiran' (tyrannos – kral, Lydia kökenli) denilmektedir. Tiranlar başta baskıcı yönetime karşı bir halk hareketinin başını çekerlerken, Klasik dönemde kelime farklı bir anlam kazanmıştır. Erken Dönem tiranları, kentlerinin güzelleşmesi ve kültürel alanda öne çıkması için büyük çaba harcamışlardır. Tarihte bilinen en ünlü tiranlar arasında Korinthos tiranı Periandros, Atina tiranı Peisistratos ve onun oğlu olan Atina tiranı Hippias bulunmaktadır. M.Ö. 5. yüzyılda Atina’da demokrasiye geçilmiş ve bu sistem, Makedonya’nın M.Ö. 322 yılında Atina’yı fethine kadar kesintisiz devam etmiştir. Demokrasi, halk egemenliği yani Demos’un egemenliği anlamına gelmektedir. Demokrasi sisteminde, tüm erkek yurttaşların oy çokluğu aldığı kararlara dayalı bir yönetim biçimi uygulanmıştır. Bütün siyasal kararlar, yurttaşların doğrudan katıldığı bir halk meclisi olan 'Ekklesia' tarafından oy çokluğuyla alınmaktaydı. M.Ö. 461 yılında başlayan Perikles Dönemi, Atina için bir dönüm noktasıdır. Perikles, 450'li yıllardaki girişimci dış politikanın gelişmesine destek olmuş, onun döneminde Attik-Delos deniz birliğinin kasası Atina’ya taşınmış, Akropolis inşa edilmiş ve Attik-Delos deniz birliğindeki üyelerin Atina parasını kullanmalarını zorunlu kılan kararname çıkartılarak Atina parasının değeri artırılmıştır. M.Ö. 5. yüzyılın ortalarında, ünlü kent plancısı Miletoslu Hippodamos, Pers Savaşları sırasında uğradığı yıkımdan sonra Peiraieus (Pire) kentini yeniden yapılandırmıştır. Bu planlama anlayışı Antik Yunan mimarisi ve şehirciliği için devrim niteliğindedir. Hippodamos bu planda, geleneksel dolambaçlı sokakların yerine, birbirini dik açıyla kesen ızgara (grid) cadde sistemini kent planına uygulamıştır. Bu düzenli sokak ve cadde sistemi Miletos ve Priene gibi diğer antik kentlerde de etkisini göstermiştir. Metinde adı geçen Pergamon, Miletos, Priene ve Peiraieus gibi merkezler, Antik Yunan kent mimarisinin ve kentsel organizasyonunun gelişim aşamalarını gösteren en önemli coğrafi ve tarihi yerleşimler arasında bulunmaktadır.