EmpirizmBütün kavramların ve yargıların son çözümlemede deneyime dayandığını, bilginin kaynağında duyu-deneyi bulunduğunu savunan felsefi yaklaşımdır. Metinde Sofistlerin fenomenlerin duyu-algısıyla gerçekleşen bilgisini temele alarak empirist bir çizgi izlediği belirtilir.
RölativizmMutlak ve değişmez bir hakikatin olmadığını, bilgi ve hakikatin bireyin algılarına, toplumsal ve kişisel eğilimlerine göre değiştiğini savunan görelilik anlayışıdır. Sofistler tüm nesnellik iddialarının göreli olduğunu savunmuşlardır.
SeptisizmKesin, mutlak ve nesnel bilgi imkânına duyulan güvensizliği ifade eden kuşkuculuk akımıdır. Aklı denetlemeyen katıksız empirizmin mantıksal bir sonucu olarak ortaya çıkar.
NihilizmNesnel bir doğrunun olamayacağını, bilinebilir hiçbir şey bulunmadığını, bilginin bir yanılsamadan ibaret ve anlamsız olduğunu savunan felsefi görüştür. Gorgias bu akımın en önemli temsilcisidir.
RetorikSözü ve yazılı sözü terbiye etme, düzgün konuşma, düşünceyi en etkili tarzda dile getirme ve dilin yapısını çözümleme disiplinidir. Sofistler bu sanatı politika ve eğitim alanında aktif olarak kullanmışlardır.
PhysisDoğa yasasını ifade eden ve insan müdahalesinden bağımsız olan evrensel işleyişi veya ilkeyi tanımlayan kavramdır. Sofistlerin yasa tartışmalarında Nomos'un karşısında yer alır.
Nomosİnsan eliyle konulmuş yasaları, kuralları ve toplumsal uzlaşımları ifade eden kavramdır. Toplumun ve yasaların tanrısal değil, insan yapımı olduğunu savunur.
Politik KonvansiyonalizmToplumun ve yasaların tanrısal veya doğal değil, bireylerin ortak iradelerinden doğan bir sözleşmeye dayandığını savunan uzlaşıcı politik görüştür.
Epistemolojik KonvansiyonalizmEmprik kanıtların hakikat iddialarının kabulü için tek başına yeterli nesnel kontrol aracı olmadığını, ön kabullerin ve algısal çerçevelerin bilgiyi şekillendirdiğini savunan anlayıştır.
LogosArgüman, akıl yürütme, neden ya da haklılandırma anlamlarına gelen kavramdır. Protagoras, her şey üzerine birbirine karşıt iki logos getirilebileceğini savunmuştur.
