Ünite 2: Master Dersleri B Hücre — Önemli Kavramlar

Lenfositlerin sadece kendilerine özgü, belirli bir yabancı antijeni tanıma ve ona karşı özel olarak reaksiyon gösterme yeteneğidir. Bu özellik sayesinde bağışıklık sistemi her mikroorganizmaya farklı silahlarla saldırır.

Lenfositlerin daha önce karşılaştıkları ve mücadele ettikleri bir antijeni hafızaya alarak, aynı antijenle tekrar karşılaştıklarında çok daha hızlı, güçlü ve etkili bir yanıt oluşturabilme yeteneğidir.

Lenfositlerin ilk olarak üretildiği ve antijenden bağımsız olarak olgunlaştığı organlardır. B lenfositleri için kemik iliği ve fetüs karaciğeri bu organlara örnek teşkil eder.

Olgunlaşan lenfositlerin kan yoluyla göç ederek yerleştiği, yabancı antijenlerle ilk kez karşılaştığı ve bağışıklık yanıtını başlattığı dalak ve lenf düğümleri gibi periferik organlardır.

B lenfosit gelişiminin kendini yenileyebilen en erken aşamalarından biri olup, yüzeyinde CD34, CD117 kök hücre belirteçleri ile CD19 ve CD22 gibi B hücresine özgü molekülleri taşır.

B hücresi gelişiminde antijenden bağımsız olan ve hücre sitoplazmasında IgM antikorunun ağır zinciri olan mikro (µ) zincirini barındıran ara gelişim evresidir.

Gelişimi antijene bağımlı olan, otoantijenlere (vücudun kendi yapılarına) duyarlılığı test edilen ve otoreaktif olanların apopitoz ile elendiği olgunlaşmamış B hücresi aşamasıdır.

Yüzeyinde hem IgD hem de IgM antikorlarını birlikte taşıyan, CD19, CD21, CD22, CD23 ve CD37 eksprese eden ve dolaşımda aktif olarak görev yapmaya hazır olgun folliküler B hücresidir.

Aktifleşen B lenfositlerinin dönüştüğü, yüzeyinde antikor reseptörü taşımayan ancak vücut sıvılarına salgılanmak üzere tek bir tip spesifik antikor üreten nihai salgı hücresidir.

Periferik lenfoid organlarda, antijenle karşılaşan B lenfositlerinin yoğun şekilde çoğalarak, olgunlaşarak ve farklı antikor sınıflarını üretecek şekilde reaksiyona girerek oluşturduğu aktif odak bölgeleridir.