Bilimsel araştırmalarda temel amaç, ana kütleye dair bilinmeyen karakteristikleri ortaya koymaktır. Ancak planlama ne kadar kusursuz olursa olsun, uygulama aşamasında 'toplam hata' olarak adlandırılan ve tesadüfi örnekleme hatası ile örneklem dışı (sistematik) hataların toplamından oluşan bir sapma meydana gelebilir. Tesadüfi örnekleme hatası, seçilen örneğin ana kütleyi mükemmel temsil edememesinden kaynaklanır ve sürece dair kısıtlamalarla ilgilidir. Bu hata türü, örneklemin ana kütleyle birebir aynı olması durumunda ortadan kalkar. Önemli olan, sapmanın yönüne göre 'üst tahminleme' veya 'alt tahminleme' yapıldığını fark etmektir. Sistematik hatalar ise araştırmacının kontrol edebildiği, tasarım ve uygulama hatalarıdır. Bunlar 'cevaplamama' (denek veya madde bazlı) ve 'cevaplama' hataları olarak ikiye ayrılır. Cevaplama hataları; araştırmacıdan (seçim, ölçme, veri analizi vb.), anketörden (soru sorma, kaydetme, müdahale vb.) veya cevaplayıcıdan (yetersizlik, isteksizlik) kaynaklanabilir. Veri analizi sadece istatistiksel hesaplamalar değil; verilerin hazırlanması, gözden geçirilmesi, uygun yöntemin seçimi, yorumlanması ve sunumunu içeren bütüncül bir süreçtir. Saha çalışması biter bitmez 'p' değerini hesaplamaya çalışmak yaygın bir yanılgıdır; önce verinin kalitesi artırılmalıdır. Analize hazırlık aşaması beş temel adımdan oluşur: Anket formlarının kontrolü (hatalı/boş formların elenmesi), verilerin sınıflandırılması (kantitatif, kalitatif, kronolojik, coğrafik), verilerin kodlanması (sayısal sembollere dönüştürme), verilerin sayımı ve bilgisayara aktarılması. Kodlama süreci, yapılandırılmış sorularda önceden, açık uçlu sorularda ise veriler toplandıktan sonra yapılır. Kodlama defteri tutulması, araştırmanın güvenirliği ve ileride tekrar değerlendirilmesi açısından kritik bir öneme sahiptir. Ham veriler matris formunda karmaşık olduğu için tanımlayıcı istatistiklerle özetlenmelidir. Frekans dağılımı, verinin görülme sıklığını ortaya koyar. Merkezî eğilim ölçüleri (aritmetik ortalama, medyan, mod) verilerin hangi merkez etrafında toplandığını gösterir. Dağılım ölçüleri (değişim aralığı, varyans, standart sapma) ise verilerin merkezden ne kadar uzaklaştığını, yani değişkenliği ifade eder. Çapraz tablolar ise iki veya daha fazla değişken arasındaki ilişkiyi ve bu ilişkinin gücünü belirlemek için kullanılan, özellikle karar vericilerin kolayca yorumlayabildiği önemli bir araçtır. Analiz yöntemi seçilirken ölçüm düzeyine (nominal, ordinal, aralıklı, oransal) ve değişken sayısına bakılır. Metrik verilerde parametrik, metrik olmayan verilerde ise non-parametrik testler tercih edilir. Tek değişkenli analizler gruplar arası farkı, çok değişkenli analizler ise bağımlı değişken üzerindeki etkileri incelemek için kullanılır.