Ekonomik bir süt sığırcılığı işletmesinde sürünün standart kompozisyonu; %45-50 inek, %21-22 düve, %10-11 dişi dana, %15-16 buzağı ve %4-6 reforme ile diğer hayvanlardan oluşmalıdır.
Yaklaşık 600 kg canlı ağırlığa sahip bir süt sığırı günde ortalama 50 kg dışkı ve idrar üretir. Bu miktar, barınaklarda gübre temizleme ve depolama sistemlerinin ne kadar yüksek kapasiteli tasarlanması gerektiğini ortaya koymaktadır.
Sıvı gübre depolarının hacmi inek başına günlük minimum 0.05 m³ olarak hesaplanır. Eğer ahır temizliğinde basınçlı su kullanılıyorsa bu hacim iki katına (0.10 m³) çıkarılmalı ve en az 90 gün ile 1 yıl arasında depolama kapasitesi sunmalıdır.
Koyun yetiştiriciliğinde planlama yapılırken, koyun başına yıllık ortalama 700-800 kg gübre elde edileceği ve hayvan başına yıllık 75 kg yataklık malzeme gerekeceği hesaba katılmalıdır.
Koyun ağıllarında sürüdeki toklu sayısının %10'u kadar doğum bölmesi planlanmalıdır. Her bir doğum bölmesinde ana koyun ve yavrusu için 1.5-2.0 m² taban alanı ayrılması zorunludur.
Koyunların giriş çıkışlarda sıkışmasını ve gebe hayvanların yavru atmasını önlemek için ağıl kapı genişliği en az 2.4 metre, sıcak bölgelerde ise ağıl iç tavan yüksekliği 3.0 metre olmalıdır.
Tavuk kümeslerinin uzunluğunu belirleyen en kritik faktör, otomatik yemlik, suluk ve gübre temizleme sistemlerinin kesintisiz çalışabildiği maksimum mesafe olan 150 metredir.
Tavuk kümeslerinde kullanılan altlığın nem oranının %15'in altına düşmemesi ve %30'un üzerine çıkmaması gerekir. Bu sınırların dışına çıkılması solunum yolu ve bacak hastalıklarını tetikler.
Avrupa Birliği ülkelerinde 1 Ocak 2012 tarihi itibarıyla konvansiyonel (geleneksel dar) kafeslerin kullanımı tamamen yasaklanmış ve zenginleştirilmiş kafes sistemine geçiş zorunlu kılınmıştır.
Yumurta tavukçuluğunda standart bir kafes gözü 48x44x46 cm boyutlarındadır. Kafes taban eğimi %15-18 derece olmalı ve yumurtaların kırılmadan yuvarlandığı yumurta beşiği genişliği en az 15 cm olmalıdır.