Jersey sığır ırkının sütünün ve tereyağının belirgin derecede sarı olmasının nedeni, bu ırkın tükettiği yemlerdeki karoteni Vitamin A'ya dönüştürme kabiliyetinin diğer sığır ırklarına göre çok daha zayıf olmasıdır.
18. yüzyılda İngiltere'de Bakewell ve Elman gibi öncü yetiştiriciler, hayvanların soy kütüğü ve verim kayıtlarını titizlikle tutarak dünyadaki ilk sistemli seleksiyon çalışmalarını yapmış; Leicester koyunu ile Shorthorn sığırını geliştirmişlerdir.
Türkiye'de yerli ırkların bakım-besleme şartlarının iyileştirilmesi ve sistemli seleksiyon çalışmalarıyla geliştirilen Güney Anadolu Kırmızısı (GAK) ve Zavot sığırları, onarılmış (geçit) ırkların en somut örnekleridir.
Yerli Kara sığırları, yılın 8-9 ayını merada çoban kontrolü dahi olmadan tamamen kendi başlarına beslenerek geçirebilen, ardından sadece 3-4 aylık kısa bir ahır besisiyle pazara sunulabilen yüksek adaptasyonlu bir yerli ırktır.
İsviçre kökenli sütçü Saanen keçileri, son derece yüksek erken gelişme yeteneğine sahip olduklarından, henüz 6 aylık yaşa ulaştıklarında başarıyla çiftleştirilebilmekte ve üretime kazandırılabilmektedir.
Türkiye'de tavukçuluk sektörünün yerli imkanlarla desteklenmesi amacıyla geliştirilen Atak ve Atak-S kahverengi yumurtacı hibritleri, Atabey ise beyaz yumurtacı yerli hibrit hattı olarak ticari üretimde kullanılmaktadır.
Arap, İngiliz ve Akhal-Teke gibi hafif cüsseli, ince bedenli ve kısa kıllı atlar sıcakkanlı at sınıfına girer. Bu atlar yüksek duyarlılıkları, hızlı hareket kabiliyetleri ve canlı mizaçlarıyla spor ve binek amaçlı kullanılırlar.
Dev cüsseli köpek ırkları arasında yer alan St. Bernard, Alp dağlarının dondurucu ve karlı zorlu şartlarında kaybolan insanları arayıp bulmak ve kurtarmak amacıyla yetiştirilen özel görevli bir iş köpeğidir.