Bu Ünitede Neler Öğrendik?myders hazırladı
Bu bölümde, kültürlerarası iletişim yeterliliği konusunun tarihsel gelişimi, önemi, yeterlilik türleri, temel boyutları ve bu alanda geliştirilen çeşitli modeller ele alınmıştır. Kültürlerarası iletişim yeterliliği çalışmaları, İkinci Dünya Savaşı sonrasında Amerika Birleşik Devletleri'nin dış yatırımları, gurbetçilerin ve Barış Gönüllüleri'nin yabancı ülkelerdeki uyum süreçleriyle başlamıştır. Küreselleşme, bilgi teknolojilerindeki gelişmeler, turizm ve göç hareketleri bu yeterliliği hem kurumsal hem de bireysel düzeyde zorunlu bir ihtiyaç haline getirmiştir.
Ünitede ele alınan Bolten'ın sınıflandırmasına göre kültürlerarası yeterlilik; profesyonel, stratejik, sosyal ve bireysel olmak üzere dört türe ayrılır. Bu türlerin ortak zeminini ise kendi ve karşı kültürü tanımlama yeteneği ile yabancı dil bilgisi oluşturur. Ayrıca, kültürlerarası iletişim yeterliliği; duygusal boyutu temsil eden kültürlerarası duyarlılık, bilişsel boyutu temsil eden kültürlerarası farkındalık ve davranışsal boyutu temsil eden kültürlerarası beceri olmak üzere üç temel boyutta incelenmektedir.
Son olarak, literatürdeki Byram, Kim, Ting-Toomey, Gudykunst ve Arasaratnam gibi araştırmacıların geliştirdiği çeşitli modeller üzerinde durulmuştur. Bu modeller yabancı dil öğretimi, adaptasyon, kimlik müzakeresi, kaygı ve belirsizlik yönetimi ile empati gibi farklı kavramlara odaklanarak kültürlerarası iletişim sürecini açıklamaktadır.