Elektrik üretiminde kısa dönem yıllarca sürebilir. Hidroelektrik santrallerin kurulması yıllar alırken, nükleer santrallerin inşa edilip faaliyete geçmesi için çok daha uzun sürelere ihtiyaç duyulmaktadır.
Örtülü maliyet analizi için verilen örnekte, bir müteşebbisin önceden sahip olduğu kendi binasında üretim tesisi kurması durumunda bina kirası ödemez. Bu durum, binanın alternatif kiralama gelirinin örtülü maliyet olarak hesaba katılmasını gerektirir.
Firmada çalışan aile üyelerinin ücret almadan çalışması örtülü maliyetlere somut bir örnektir. Bu işgücü için fiilen bir ödeme yapılmasa da, bu kişilerin başka bir yerde çalışarak kazanabilecekleri ücret alternatif maliyet oluşturur.
Sosyal maliyet kavramı şeker üretimi örneğiyle açıklanır. Şeker üreten bir firmanın çevredeki toprağı ve suları kirletmesi, akarsulardaki balık ölümleri ve havaya karışan zehirli gazlar toplumun katlandığı sosyal maliyetlerdir.
Metindeki üretici dengesi örneğinde firmanın elinde 100 TL kaynak vardır. İşgücü fiyatı w=2 TL ve sermaye fiyatı i=5 TL iken, firma 12 birim sermaye ve 20 işçi kullanarak E0 noktasında maksimum üretim olan q50 düzeyine ulaşır.
Aynı 100 TL bütçeyle Z bileşiminde 16 sermaye ve 10 işçi, Y bileşiminde ise 4 sermaye ve 40 işçi alınabilir. Ancak bu dengesiz bileşimler âtıl kapasite yaratarak üretimi q20 gibi düşük bir düzeyde bırakır.
Uzun dönem maliyet grafiğinde ATC2 optimum tesis büyüklüğünü temsil eder. Bu tesiste Q50 üretim düzeyinde ortalama maliyet en düşük seviye olan 15 TL'ye gerilemektedir.
Üreticinin Q20 kadar düşük bir üretim yapması durumunda kuracağı en etkin tesis ATC1'dir. Bu küçük ölçekli tesiste Q20 üretimi için ortalama maliyet 25 TL olarak gerçekleşmektedir.
Üreticinin Q70 gibi yüksek bir üretim düzeyini hedeflemesi durumunda kurması gereken en etkin tesis ATC3'tür. Bu tesiste ortalama maliyet ölçeğe göre azalan getiri nedeniyle 20 TL'ye yükselmektedir.
Metindeki sayısal örnekte, A noktasından (10 işgücü, 5 sermaye) B noktasına (20 işgücü, 3 sermaye) geçildiğinde, MTIO = -(2/10) = -0,2 olarak hesaplanır. Bu, her ilave işçi için 0,2 birim sermayeden vazgeçildiğini gösterir.
Aynı eş ürün eğrisinde B'den C'ye geçildiğinde MTIO = -(1/10) = -0,1 değerine düşer. Bu durum, ilave işgücü kullanıldıkça sermayeden vazgeçmenin zorlaştığını ve ikamenin güçleştiğini kanıtlar.