İnsan vücudunda çıkık oluşumuna en yatkın eklem bölgeleri omuz, dirsek, parmak, kalça, ayak bileği ve çene eklemleri olarak belirlenmiştir.
Eklem bağlarının aşırı gerilmesiyle oluşan burkulma vakaları, vücutta en sık diz, ayak bileği ve el bileği eklemlerinde meydana gelmektedir.
Omurga kırığı şüphesi olan bir yaralının sedyeye yerleştirilmesi için en az 3 ilk yardımcıya ihtiyaç vardır; boyun omuru kırığı şüphesinde ise başı sabitlemek için 4. bir kişi gerekir.
Kalça kemiği kırıklarında idrar kesesi ve büyük damarların yırtılmasına bağlı olarak aşırı iç kanama gelişebilir, bu durum hastada hızla şok tablosuna yol açabilir.
Kalça kemiği kırığı tespitinde kullanılacak dış taraftaki sert atelin uzunluğu, topuktan başlayıp koltuk altına kadar uzanacak boyutta olmalıdır.
Uyluk kemiği kırıklarında bacağın istenmeyen hareketlerini engellemek için dış taraftaki tespit malzemesi koltuk altına kadar uzatılmalı ve sağlam bacak da birlikte tespit edilmelidir.
Diz ile ayak arasındaki kemiklerde (alt bacak) kırık olması durumunda uygulanacak atelin boyu topuktan başlayıp kalçaya kadar uzanmalıdır.
Kafatası kırıklarında kulak, burun veya açık yaradan berrak/pembemsi beyin omurilik sıvısı gelebilir; kafa içi basıncını artırmamak için bu sıvı akışı tamponla engellenmemelidir.
Ayak ve ayak bileği kırıklarında yaralının ayakkabısı kesinlikle çıkarılmamalı, dolaşımı rahatlatmak için sadece ayakkabı bağları gevşetilmelidir.