Amortismanlar, karşılık giderleri ve reeskont faiz giderleri dönem karını azaltan ancak işletmeden nakit veya fon çıkışına neden olmayan kalemler arasında yer alır.
Konusu kalmayan karşılıklar ve reeskont faiz gelirleri gibi kalemler gelir tablosunda karı artırırken gerçek anlamda bir fon girişi sağlamadığı için tablolarda gerekli düzeltmelere tabi tutulur.
Net işletme sermayesi hesaplanırken Dönen Varlıklar toplamından Kısa Vadeli Yabancı Kaynaklar toplamı çıkarılır ve bu fark tablolarda fon olarak kabul edilir.
Nakit akım tablosu; işletme faaliyetleri, yatırım faaliyetleri ve finansman faaliyetleri olmak üzere üç temel nakit akış kategorisinden meydana gelir.
Kâr dağıtım tablosu tüm işletmeler için değil, yalnızca ek finansal tabloları düzenleme zorunluluğu getirilen belirli sermaye şirketleri için zorunlu kılınmıştır.
Kâr dağıtım tablosunun en önemli düzenlenme amaçlarından biri, şirketlerin hisse başına elde ettiği kâr ile ortaklarına ödeyeceği hisse başına temettü tutarını hesaplamaktır.
Özkaynak değişim tablosu, sermaye artırımları, yedek akçe ayrımları ve dönem kârındaki değişimler gibi özkaynak kalemlerindeki tüm hareketleri bir bütün olarak raporlar.
Gelir tablosunun önemli bir ekini oluşturan satışların maliyeti tablosu, Maliyet Muhasebesi dersinin kapsamına detaylıca girdiği için finansal tablolar ünitesinde ayrıca işlenmemektedir.
SPK'ya kayıtlı bütün işletmeler TFRS'ye uygun olarak karşılaştırmalı bilanço, gelir tablosu, nakit akış tablosu, özkaynak değişim tablosu ve dipnotlardan oluşan tam seti yayınlamak zorundadır.
Nakit akım tablosu, işletmenin gelecekteki likidite durumunu görmeye, anapara ve faiz borçlarını ödeyebilme yeteneğini ve ortaklara kar payı dağıtma gücünü değerlendirmeye yarar.
Net çalışma sermayesinde artış yaratan olaylar; faaliyetler, duran varlık azalışları, uzun vadeli borç artışları, sermaye artırımı ve ihraç primleri olmak üzere tam 5 grupta özetlenir.