Eşleştirme
Ana Sayfa
Üniversiteler
Dersler
Özellikler
Çalışma Planı
Uygulama
Hakkımızda
İletişim
Premium
Giriş Yap
Ücretsiz Kayıt Ol
Ana Sayfa
»
İstanbul Üniversitesi AUZEF
»
Felsefe Lisans Programı
» Çağdaş Sosyoloji Teorileri
← Ünite 13
Paylaş
←
Ünite 12 Eşleştirme
Ünite 13
Pıerre Bourdıeu: Habıtus, Alan ve Sermaye
Ünite 14 Eşleştirme
→
Ünite 13: Pıerre Bourdıeu: Habıtus, Alan ve Sermaye — Kavram Eşleştirme
Tur 1 / 2
0 / 5 eşleşti
Önce bir kavram seç, sonra karşılığı olan tanıma dokun.
Kavramlar
Habitus
Alan
Ekonomik sermaye
Kültürel sermaye
Toplumsal sermaye
Tanımlar
Yukarıdan bir kavram seç.
Bireyin sahip olduğu maddi ve parasal değerlerin tümünü kapsayan, Marksist gelenekten de beslenen başat hiyerarşi kurucu temel sermaye türüdür. Piyasada ve çeşitli alanlarda doğrudan dönüştürülebilir maddi kaynakları ifade eder.
Kıt sembolik mallar, beceriler, unvanlar ve bilgi birikimini kapsayan, hiyerarşi oluşturan en merkezi toplumsal güçlerden biridir. Bedenselleşmiş, nesneleşmiş ve kurumsallaşmış olmak üzere üç farklı hâlde var olur.
Karşılıklı arkadaşlık, tanıma ilişkileri ve gruba üyelikten kazanılan dayanıklı bir ağ ile ilintili gerçek veya potansiyel kaynakların toplamıdır. Bireyin bir gruba aidiyet duyarak elde ettiği güven, itibar ve dayanışma imkânlarını sağlar.
Bourdieu'nün toplumsal yapılar ile toplumsal pratik arasındaki bağ olarak tanımladığı, bireyin edindiği kalıcı düşünce, davranış ve beğeni kalıpları sistemidir. Kurumlar ile bedenler arasındaki buluşma noktası olan habitus, bireyin rasyonel hesaplar yapmadan, nesnel yapılara uygun 'düzenli doğaçlama' eylemler üretmesini sağlar.
Çıkarların biçimlendiği, kendine özgü ve indirgenemez yasalara göre işleyen, oyuncuların rekabet ettiği toplumsal sosyal sahnelerdir. Ekonomi, siyaset, sanat ve eğitim gibi farklı alanlar, kendi hiyerarşilerini ve mücadele biçimlerini üretirler.
Habitus
— Bourdieu'nün toplumsal yapılar ile toplumsal pratik arasındaki bağ olarak tanımladığı, bireyin edindiği kalıcı düşünce, davranış ve beğeni kalıpları sistemidir. Kurumlar ile bedenler arasındaki buluşma noktası olan habitus, bireyin rasyonel hesaplar yapmadan, nesnel yapılara uygun 'düzenli doğaçlama' eylemler üretmesini sağlar.
Alan
— Çıkarların biçimlendiği, kendine özgü ve indirgenemez yasalara göre işleyen, oyuncuların rekabet ettiği toplumsal sosyal sahnelerdir. Ekonomi, siyaset, sanat ve eğitim gibi farklı alanlar, kendi hiyerarşilerini ve mücadele biçimlerini üretirler.
Ekonomik sermaye
— Bireyin sahip olduğu maddi ve parasal değerlerin tümünü kapsayan, Marksist gelenekten de beslenen başat hiyerarşi kurucu temel sermaye türüdür. Piyasada ve çeşitli alanlarda doğrudan dönüştürülebilir maddi kaynakları ifade eder.
Kültürel sermaye
— Kıt sembolik mallar, beceriler, unvanlar ve bilgi birikimini kapsayan, hiyerarşi oluşturan en merkezi toplumsal güçlerden biridir. Bedenselleşmiş, nesneleşmiş ve kurumsallaşmış olmak üzere üç farklı hâlde var olur.
Toplumsal sermaye
— Karşılıklı arkadaşlık, tanıma ilişkileri ve gruba üyelikten kazanılan dayanıklı bir ağ ile ilintili gerçek veya potansiyel kaynakların toplamıdır. Bireyin bir gruba aidiyet duyarak elde ettiği güven, itibar ve dayanışma imkânlarını sağlar.
Sembolik sermaye
— Ekonomik, kültürel veya toplumsal sermaye türlerinin herhangi birinin tanınır ve bilinir kılındığında büründüğü, sembolik hiyerarşilere ve rütbelere dönüşen formudur. İktidar ilişkilerinin meşrulaştırılmasında ve olağanlaştırılmasında kilit rol oynar.
Bedenselleşmiş kültürel sermaye
— Çocukluktan başlayarak hanenin toplumsal konumuna göre öğrenilen dil alışkanlıkları, yazma stili ve beden kullanım tarzları gibi özelliklerle kazanılan sermaye türüdür. En şiddetli eşitsizlik etkisini eğitim alanında üretir.
Nesneleşmiş kültürel sermaye
— Kitaplar, resimler, sanat ve bilim eserleri gibi üretimi için özelleşmiş kültürel hünerler ve maddi formlar gerektiren nesneler şeklinde var olan kültürel sermaye biçimidir.
Kurumsallaşmış kültürel sermaye
— Eğitimsel onaylama ve kutsama sisteminin ve devlet/bürokrasi alanının eyleyenlerin eşitsiz toplumsal konumlara dağıtılması üzerindeki kurumsal etkisini ifade eden sermaye hâlidir.
Özne-Nesne Diyalektiği
— Bourdieu'nün toplumsal gerçekliği açıklarken kullandığı, bireylerin öznel pratiklerinde nesnelliği taşıdığı ve nesnel yapılar tarafından sınırlandırıldığı karşılıklı üretim halidir. Yapı ile eylemin birbirini sürekli var etmesi sürecidir.
Yeniden Üretim
— Toplumsal yapıların, kurumların ve eşitsizliklerin, alandaki baskın gruplar ile yeni girenler arasındaki güç mücadelesi ve habitusun pratikleri aracılığıyla kesintisiz olarak devam ettirilmesi sürecidir.
⚑ Bu kavramlarda hata var
Paylaş
←
Ünite 12 Eşleştirme
Ünite 13
Pıerre Bourdıeu: Habıtus, Alan ve Sermaye
Ünite 14 Eşleştirme
→
Ana Sayfa
Dersler
Çalışmam
Hesabım