1070 yılında yazılan Kutadgu Bilig'te iki tip tedavi olduğundan söz edilmektedir. Otacılar rahatsızlıkları ilaç benzeri maddelerle tedavi ederken, Efsuncular hastalıkların cinlerden geldiğini kabul ederek telkin gibi yöntemlerle tedavi uygulamıştır.
Osmanlı döneminde tıp ilmine verilen önem doğrultusunda 1485 yılında Edirne'de akıl ve ruh hastalıklarını müzikle tedavi etmek üzere bir hastane kurulmuştur. Bu çalışmalarda hangi makamın hangi hastalıkta etkili olduğu üzerine araştırmalar yapılmıştır.
E.Moniz (1874-1955), beynin ön loblarının derin bölgelerden sinir dokularının kesilmesiyle ayrılması olan alın lobotomisi yöntemini geliştirmiştir. Bu başarısıyla 1949 yılında Nobel Tıp Ödülü'nü almış, ancak yöntemin ciddi yan etkileri ve geriye dönüşsüz sonuçları olmuştur.
Anadolu'daki Selçuklu ve Osmanlı geleneğinde hafif rahatsızlıklar darüşşifalarda tedavi edilirken, ağır psikozlar Afyon'daki tekkelerde tedavi edilmiştir. Bu süreç türbe benzeri yerlerde bağlı tutulma, plasebo ilaç, tuzsuz perhiz ve tecrit uygulamalarıyla yürütülmüştür.
Duygu durum bozukluklarının tedavisinde lityum tuzları tedavisi, özellikle manik fazda görülen taşkınlık ve aşırı uyarılmışlık belirtilerini ortadan kaldırmada son derece başarılı bir şekilde kullanılmaktadır.
Genel anksiyete bozukluklarında beyindeki gamaaminotrübikasit (GABA) etkinliğini artıran benzodiazepin türevi ilaçlar kullanılmaktadır. Ancak bu ilaçların uyku hali, konuşma bozukluğu ve ilaç bağışıklığı gibi ciddi yan etkileri bulunmaktadır.
Sigmund Freud tarafından geliştirilen psikanaliz, kaygı ve psikolojik sorunların çocukluk döneminde bastırılan içsel çatışmaların bilinçdışı kalıntısı olduğu inancına dayanır. Serbest çağrışım ve aktarım bu terapinin en temel araçlarıdır.
Aaron Beck tarafından geliştirilen bilişsel terapi, özellikle depresyon tedavisinde son derece etkili sonuçlar vermiştir. Hastaların hatalı akıl yürütmelerini ve olumsuz otomatik düşüncelerini değiştirerek daha gerçekçi düşünce becerileri kazanmalarını hedefler.