Ana Sayfa » İstanbul Üniversitesi AUZEF » İş Sağlığı ve Güvenliği Lisans Programı » İş Sağlığı ve Güvenliği

Ünite 12: Ergonomik Risk Etkenleri — Doğru/Yanlış

Gösterilen tanım o kavrama ait mi? 22 soru var.

1 / 220 doğru

Kişisel Anket Yöntemleri

Çalışanların kas-iskelet sistemi şikayetlerini ve hissettikleri yorgunluğu kendi öznel değerlendirmeleriyle belirlemek amacıyla kullanılan, İskandinav KİS ••• gibi soru listeleridir.

Kişisel Anket Yöntemleri — Çalışanların kas-iskelet sistemi şikayetlerini ve hissettikleri yorgunluğu kendi öznel değerlendirmeleriyle belirlemek amacıyla kullanılan, İskandinav KİS Anketi gibi soru listeleridir.

Biyomekanik — Kas-iskelet sistemi aracılığıyla vücuda aktarılan kuvvetleri, eklemlere binen yükleri ve dokuların bu kuvvetler karşısında uğradığı deformasyonları mekanik prensiplerle inceleyen bilim dalıdır.

REBA (Rapid Entire Body Assessment) — Hızlı Tüm Vücut Değerlendirmesi anlamına gelen, özellikle sağlık ve hizmet sektörlerindeki dinamik, kararsız ve hızlı değişen duruşların risk analizi için geliştirilmiş gözlemsel yöntemdir.

İş Fizyolojisi — Kardiyovasküler sistem, solunum sistemi ve iskelet kaslarının işin metabolik taleplerine verdiği yanıtları inceleyerek tüm vücut ve lokal yorgunluğun önlenmesini amaçlayan disiplindir.

Antropometri — İşyeri, ekipman ve el aletlerinin tasarımı için insan vücudunun boyutlarını ölçen ve bu verileri istatistiksel yöntemlerle analiz eden bilimsel disiplindir.

Mesleki Kas İskelet Sistemi Rahatsızlıkları (MKİH) — İşin düzenli gereksinimlerinin yerine getirilmesi sırasında aşırı maruziyet veya aşırı kullanım sonucu kas, tendon, sinir ve eklemlerde kümülatif olarak gelişen rahatsızlıklardır.

Dikey Yerleşim (V) — NIOSH denkleminde, kaldırma işleminin başlangıcında ellerin yerden veya çalışma yüzeyinden olan dikey yüksekliğini santimetre cinsinden belirten değişkendir.

Ergonomi — İş ve günlük yaşam aktivitelerinde görev talepleri ile insan kapasitesi arasındaki boşlukları en aza indirmek için insan, makine ve çevre ilişkilerini inceleyen iş bilimidir. Yunanca 'ergon' (iş) ve 'nomos' (yasa) kelimelerinden türetilmiştir.

Kavrama Sınıflaması (C) — Kaldırılan cismin el ile tutulma kalitesini 'iyi', 'yeterli' veya 'kötü' olarak kategorize eden ve kaldırma kapasitesini etkileyen parametredir.

Bilişsel Ergonomi — İşin bilgi işlem gereksinimleriyle ilgilenen ve insan performansını artırıp hata olasılığını azaltmak amacıyla ekran, gösterge, kontrol butonları ve yazılımların tasarımını konu alan ergonomi alt dalıdır.

Tüm Vücut Yorgunluğu — Hızlı yürümek, kar küremek veya ağır yük taşımak gibi yüksek enerji harcaması gerektiren ve vücudun birden fazla büyük kas grubunu aynı anda etkileyen yorgunluk türüdür.

Persantil (Yüzdelik) — Antropometrik verilerin analizinde kullanılan, belirli bir vücut ölçüsünün hedef nüfusun yüzde kaçını kapsadığını gösteren istatistiksel değerdir (örneğin %5 ve %95 persantil).

Asimetri Açısı (A) — Yük kaldırılırken veya taşınırken, vücudun ön orta (sagittal) düzleminden yapılan açısal sapmayı ve gövdenin dönme derecesini ifade eden parametredir.

RULA (Rapid Upper Limb Assessment) — Hızlı Üst Uzuv Değerlendirmesi anlamına gelen, özellikle oturarak yapılan ve boyun, omuz, kol ile el bileğine yoğun yük getiren işlerin analizi için kullanılan gözlemsel yöntemdir.

Dinamik Antropometri — İnsan vücudunun boyutlarının ve hareket sınırlarının, belirli bir fiziksel aktivite veya iş görevi gerçekleştirilirken ölçülmesini konu alan disiplindir.

Sistematik Gözlem Yöntemleri — Çalışanların iş esnasındaki duruş ve hareketlerinin gözlemciler veya video kayıtları aracılığıyla sistematik olarak kaydedilip puanlanmasına dayanan risk değerlendirme yöntemleridir.

Kaldırma İndeksi (Kİ) — Kaldırılan gerçek yük ağırlığının, hesaplanan Tavsiye Edilen Ağırlık Sınırına (TAS) bölünmesiyle elde edilen ve işin risk derecesini gösteren orandır.

TAS (Tavsiye Edilen Ağırlık Sınırı) — NIOSH Kaldırma Eşitliği kullanılarak hesaplanan, çalışanların büyük çoğunluğunun bel yaralanmasına maruz kalmadan güvenle kaldırabileceği maksimum ağırlık limitidir.

Statik Antropometri — İnsan vücudunun boyutlarının, ayakta durma veya oturma gibi sabit ve standart duruşlar esnasında ölçülmesini temel alan antropometri alt dalıdır.

Direkt Ölçüm Yöntemleri — Elektromiyografi (EMG) ve gonyometre gibi cihazlar kullanarak kas faaliyetlerini ve eklem açılarını doğrudan, objektif ve sayısal olarak ölçen yüksek geçerlilikteki yöntemlerdir.

Lokalize Yorgunluk — Vücudun belirli bir bölgesinin (örneğin el aleti kullanımında ön kolun veya baş üstü çalışmada omzun) tekrarlı veya sürekli çalışması sonucu ortaya çıkan bölgesel güç kaybı ve rahatsızlık hissidir.

Yatay Yerleşim (H) — NIOSH denkleminde, ayak bilekleri arasındaki çizginin orta noktası ile yükün ağırlık merkezinin izdüşümü arasındaki yatay mesafeyi ifade eden değişkendir.