← Ünite 12
AB - Türkiye İlişkileri

Ünite 12: Ab-türkiye Müzakere Sürecinde Gelişmeler

17 Aralık 2004 Brüksel Zirvesi
AB Devlet ve Hükûmet Başkanları, Türkiye'nin reform çabalarını olumlu değerlendirerek 3 Ekim 2005 tarihinde katılım müzakerelerinin başlatılması kararını oybirliğiyle almışlardır.
3 Ekim 2005 Lüksemburg Konferansı
Türkiye ile AB arasında katılım müzakerelerini resmen başlatan Hükûmetler Arası Konferans düzenlenmiş ve müzakerelerin anayasası niteliğindeki Müzakere Çerçeve Belgesi kabul edilmiştir.
Tarama Süreci Zaman Aralığı
Türkiye için tarama süreci 20 Ekim 2005'te Bilim ve Araştırma faslı ile başlamış, yoğun teknik çalışmaların ardından 13 Ekim 2006'da Yargı ve Temel Haklar faslı ile tamamlanmıştır.
29 Temmuz 2005 Ek Protokolü
Türkiye, Ankara Antlaşması'nı GKRY dahil yeni 10 üyeye genişleten Ek Protokol'ü imzalamış, ancak limanlarını Rum gemi ve uçaklarına fiilen açmayarak kendi tezlerini korumuştur.

Anahtar Kavramlar

AB MüktesebatıAvrupa Birliği'nin hukuk sistemini oluşturan, kurucu antlaşmalar, katılım antlaşmaları, tüzükler, direktifler, kararlar ve Adalet Divanı içtihatlarının tamamını kapsayan, yaklaşık 120 bin sayfadan oluşan ortak kurallar bütünüdür.
Müzakere Çerçeve Belgesi3 Ekim 2005 tarihinde kabul edilen, Türkiye ile AB arasındaki katılım müzakerelerinin hangi usul, esas, yöntem ve ilkeler çerçevesinde yürütüleceğini belirleyen temel kılavuz belgedir.
Hükûmetler Arası Konferans (HAK)Aday ülke ile AB üyesi ülkelerin temsilcilerinin bir araya gelerek katılım müzakerelerini resmen başlattığı, yürüttüğü ve fasılları açıp kapattığı en üst düzey karar alma ve müzakere platformudur.
Tarama Süreci (Screening)Müzakerelerin ilk aşaması olan, aday ülke mevzuatı ile AB müktesebatı arasındaki farkları belirlemek ve uyum takvimini oluşturmak amacıyla Komisyon ve aday ülke bürokratları arasında yürütülen teknik analiz sürecidir.
Açılış Kriterleri (Benchmarks)Avrupa Komisyonu'nun tarama sonu raporlarında belirlediği, bir faslın müzakerelere fiilen açılabilmesi için aday ülkenin yerine getirmesi gereken yasal veya kurumsal ön koşullardır.
Hazmetme Kapasitesi (Sindirme Kapasitesi)1993 Kopenhag Zirvesi'nde tanımlanan ve AB'nin yeni bir üyeyi kendi yapısına dahil ederken kurumsal, mali ve siyasi dengelerini bozmadan entegre edebilme gücünü ifade eden genel kriterdir.
Geçici İstisnalar (Derogations)Aday ülkelerin üyelik sonrasında AB müktesebatının belirli kurallarına uyum sağlayabilmesi için katılım antlaşmasıyla kendilerine tanınan sınırlı süreli muafiyetler veya geçiş dönemleridir.
Daimi Koruma TedbirleriTürkiye'nin üyeliği sonrasında kişilerin serbest dolaşımı, tarım veya yapısal politikalar gibi alanlarda AB üyesi ülkelerin kendilerini korumak amacıyla süresiz olarak uygulayabileceği kısıtlama mekanizmalarıdır.
Ayrıcalıklı OrtaklıkFransa ve Almanya'daki bazı sağ siyasetçiler tarafından savunulan, Türkiye'ye tam üyelik yerine sadece ekonomik ve stratejik iş birliğini öngören, hak ve yükümlülükleri sınırlı alternatif ilişki modelidir.
Ek ProtokolTürkiye'nin 1963 Ankara Antlaşması'nı, 2004 yılında AB'ye üye olan Güney Kıbrıs Rum Yönetimi dahil 10 yeni ülkeyi kapsayacak şekilde genişletmesini öngören ve 29 Temmuz 2005'te imzalanan belgedir.
Tek Taraflı DeklarasyonTürkiye'nin Ek Protokol'ü imzalarken yayımladığı, bu imzanın Güney Kıbrıs Rum Yönetimi'ni Kıbrıs adasının tek meşru temsilcisi olarak tanımak anlamına gelmediğini belirten hukuki beyandır.
Siyasi Blokaj (Veto)Müzakere başlıklarının açılması veya kapatılması için üye ülkelerin oybirliği gerektiğinden, herhangi bir üye ülkenin (örneğin Fransa veya GKRY) siyasi gerekçelerle süreci durdurma yetkisidir.
Genişleme YorgunluğuÖzellikle 2004 yılındaki büyük genişleme dalgasının ardından AB kamuoyunda ve liderlerinde ortaya çıkan, yeni üye kabul etme konusundaki isteksizlik ve kurumsal tıkanıklık hissiyatıdır.
Ucu Açık SüreçMüzakerelerin başarıyla tamamlanması durumunda bile üyelik garantisi sunmayan, sürecin her an kesintiye uğrayabileceğini veya farklı bir ortaklık modeliyle bitebileceğini öngören müzakere yaklaşımıdır.
Kopenhag Siyasi KriterleriBir aday ülkenin AB'ye üye olabilmesi için sahip olması gereken demokrasi, hukukun üstünlüğü, insan hakları ve azınlıkların korunması gibi alanlardaki asgari standartlardır.
Ortak Dış ve Güvenlik Politikası (ODGP)AB üyesi ülkelerin uluslararası alanda ortak hareket etmesini amaçlayan, Türkiye'nin katılım oranının yıllar içinde ciddi düşüş gösterdiği dış politika eş güdüm mekanizmasıdır.
Avrupa Güvenlik ve Savunma Politikası (AGSP)AB'nin askeri ve savunma boyutunu oluşturan, Türkiye ile AB arasında özellikle Kıbrıs'ın üyeliği ve vetoları nedeniyle akut krizlerin yaşandığı iş birliği alanıdır.
Ulusal ProgramTürkiye'nin AB müktesebatına uyum sağlamak amacıyla hangi yasal düzenlemeleri hangi takvim çerçevesinde yapacağını taahhüt ettiği resmi ulusal eylem planıdır.
İlerleme RaporuAvrupa Komisyonu tarafından her yıl düzenli olarak hazırlanan, Türkiye'nin siyasi, ekonomik ve müktesebat uyumu alanlarında kaydettiği gelişmeleri ve eksiklikleri değerlendiren resmi belgedir.

Diğer Önemli Bilgiler

29 Kasım 2006 Komisyon Önerisi

Avrupa Komisyonu, Türkiye'nin limanlarını GKRY'ye açmaması nedeniyle 8 stratejik faslın müzakerelere açılmamasını ve hiçbir faslın geçici olarak kapatılmamasını önermiştir.

14-15 Aralık 2006 Brüksel Kararı

AB Konseyi, Komisyon'un önerisini onaylayarak Türkiye'nin liman yükümlülüklerini yerine getirmesi için 2009 yılı sonuna kadar süre tanımış ve 8 faslı resmen askıya almıştır.

1 Ocak 2007 Genişlemesi

Bulgaristan ve Romanya'nın katılımıyla AB'nin üye sayısı 27'ye yükselmiş, bu durum Birlik içinde genişleme yorgunluğunu ve kurumsal krizleri daha da derinleştirmiştir.

13 Aralık 2007 Lizbon Antlaşması

Fransa ve Hollanda'da reddedilen AB Anayasası'nın yerine hazırlanan ve Birliğin kurumsal reformunu amaçlayan Lizbon Antlaşması üye devletler tarafından imzalanmıştır.

2009 Başmüzakerecilik Kurulması

Türkiye, AB ile ilişkileri koordine etmek üzere müstakil bir Devlet Bakanlığı kurmuş ve bu göreve 'Başmüzakereci' sıfatıyla Egemen Bağış'ı atayarak idari yapıyı güçlendirmiştir.

12 Eylül 2010 Anayasa Referandumu

Türkiye'de AB'ye uyum çerçevesinde hazırlanan ve yargısal-demokratik reformlar içeren anayasa değişikliği paketi halk oylamasıyla kabul edilerek yürürlüğe girmiştir.

2010 Kamuoyu Araştırması Sonucu

İlişkilerdeki tüm tıkanıklıklara ve hayal kırıklıklarına rağmen, yapılan araştırmada Türk kamuoyunun %69'unun AB üyeliğini desteklemeye devam ettiği tespit edilmiştir.

ODGP Kararlarına Uyum Düşüşü

Türkiye'nin AB Ortak Dış ve Güvenlik Politikası kararlarına katılım oranı, eksen kayması tartışmaları eşliğinde 2007'deki %98 seviyesinden 2011'de %48'e gerilemiştir.

Temmuz-Aralık 2012 GKRY Dönem Başkanlığı

GKRY'nin AB dönem başkanlığını üstlenmesi üzerine Türkiye, AB'nin diğer organlarıyla ilişkileri sürdürürken dönem başkanlığı ile olan tüm ilişkilerini dondurmuştur.

18 Haziran 1987 AP Kararı

Avrupa Parlamentosu'nun Ermeni meselesine yönelik aldığı bağlayıcı olmayan karar, müzakerelerde Türkiye'ye karşı siyasi koz olarak kullanılma potansiyeli taşımaktadır.

Sınavda Dikkat Et

  • Müzakerelerin başlangıç tarihini (3 Ekim 2005) ve yerini (Lüksemburg) mutlaka ezberleyin; sınavlarda kronoloji sorularında sıkça karşınıza çıkar.
  • Aralık 2006'da Ek Protokol'ün uygulanmaması nedeniyle askıya alınan fasıl sayısının '8' olduğunu ve bu kararın limanların GKRY'ye açılmamasıyla doğrudan ilişkili olduğunu unutmayın.
  • Müzakere Çerçeve Belgesi'ndeki 'ucu açık süreç' ve 'hazmetme kapasitesi' kavramlarının, Türkiye'nin üyelik garantisi olmaksızın müzakere yürüttüğünü gösteren kritik ifadeler olduğunu bilin.
  • Fransa (Sarkozy) ve Almanya'nın (Merkel) Türkiye'nin tam üyeliğine karşı geliştirdikleri 'ayrıcalıklı ortaklık' tezini ve bunun müzakereleri yavaşlatan temel siyasi dinamik olduğunu aklınızda tutun.
  • GKRY'nin 2012'deki dönem başkanlığı sırasında Türkiye'nin dönem başkanlığı ile ilişkileri dondurduğunu, ancak AB'nin diğer organlarıyla teknik düzeyde ilişkileri sürdürdüğünü ayırt edin.