Ticaret kelimesi en temel tanımıyla malların ve ürünlerin üretim aşamasından tüketim aşamasına ulaşana kadarki süreçte değiş tokuşa konu olması ve alınıp satılması olarak ifade edilir. Bu süreç sadece somut malları değil, aynı zamanda hizmetleri de kapsayacak genişliktedir; dolayısıyla ticari faaliyetlerin tamamı bu kavramın etrafında şekillenir. Ticaret hukuku ise bu ekonomik faaliyetlerden çok daha geniş ve kapsayıcı bir alanı ifade eder. Bir meselenin ticaret hukukunun kapsamına girebilmesi; o işin ticari bir faaliyet niteliği taşıması, bir ticari işletme veya ticaret şirketi tarafından yürütülmesi ya da tabi olduğu hukuki kaynaklarca bu şekilde düzenlenmiş olması gibi kriterlere dayanır. En geniş anlamıyla ticaret hukuku; ticarete ve ticari faaliyetlere ilişkin bütün ilişki, durum ve uyuşmazlıkları inceleyen ve düzenleyen bir hukuk dalıdır. Bu sistemin merkezinde yer alan temel aktör, yani fail tacir olarak adlandırılırken, ekonomik yaşamda bu faaliyetleri en yoğun şekilde yürütenler ise anonim ve limited şirketler başta olmak üzere ticaret şirketleridir. Hukuk sistemimiz genel olarak kamu hukuku ve özel hukukun alt dallarına ayrılmaktadır. Bu iki büyük ana dal arasındaki temel ayrım, taraflar arasındaki irade ve güç dengesine dayanır. Kamu hukukunda devletin veya kamusal otoritelerin üstün ve tek taraflı iradesi söz konusudur. Buna karşın özel hukuk alanında tarafların iradelerinin eşitliği ve sözleşme serbestisi kuralları tam anlamıyla egemendir. Kişiler hak ve borçlarını bu serbestlik çerçevesinde kendi iradeleriyle belirleme hakkına sahiptir. Ticaret hukuku, bu temel ayrım çizgisinde özel hukukun çatısı altında yer alır. Her ne kadar ticari hayatta devletin düzenleyici ve denetleyici yönü bulunsa da, ticari ilişkilerin temeli eşit bireylerin ve tacirlerin serbest iradelerine dayandığı için özel hukukun genel prensiplerinden beslenir. Türk hukukunda ticaret hukukunu düzenleyen ana ve temel kaynak 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'dur. Bu kanun metninde ele alınan temel konular arasında ticari işletme, ticaret şirketleri, kıymetli evrak, taşıma işleri, deniz ticareti ve sigorta hukuku yer almaktadır. Tüm bu konular hukuken ticaret hukukunun kapsamına girmekle birlikte, üniversite müfredatlarında ve temel ders içeriklerinde ağırlıklı olarak ticari işletme hukuku, şirketler hukuku ve kıymetli evrak hukuku ana müfredat olarak kabul edilmiştir. Temel Kanun'un yanı sıra ticaret hukukunun etki alanına giren ve ayrı kanunlarla düzenlenen diğer alt disiplinler de mevcuttur. Bunlar arasında sermaye piyasası hukuku, banka hukuku, fikrî ve sınaî mülkiyet hukuku, rekabet hukuku ve taşıma hukuku sayılabilir. Ticaret hukuku tek bir kanunla sınırlı olmayıp zengin bir mevzuat ağına sahiptir. Başta 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu olmak üzere, Sermaye Piyasası Kanunu, Kooperatifler Kanunu, Çek Kanunu ve Ticari İşlemlerde Taşınır Rehni Kanunu bu alanın temel taşlarını oluşturur. Ayrıca Bankacılık Kanunu, Rekabetin Korunması Hakkında Kanun, taşıma hukukuna ilişkin uluslararası konvansiyonlar ile marka, patent, endüstriyel tasarım ve coğrafi işaretleri düzenleyen Sınai Mülkiyet Kanunu da önemli kaynaklar arasındadır. Bu kanunların haricinde Türk Borçlar Kanunu'nun belirli maddeleri de ticaret hukukunu doğrudan ilgilendirir; örneğin simsarlık, komisyon sözleşmeleri, ticari temsilci ve tacir yardımcıları ile adi şirketlere dair hükümler bu kapsamda doğrudan ticari ilişkilere uygulanmaktadır.