KökBir kelimenin diğer kelimelerin türetilebildiği en yalın ve temel halidir. Örneğin 'Hepato' kökü karaciğer anlamını taşır ve bu kökten türetilen terimler karaciğerle ilgili durumları ifade eder.
Ön EkBir kökün başına getirilerek kelimenin anlamını özelleştiren veya değiştiren ektir. Tıp terminolojisinde terimin yönünü veya durumunu belirlemek için kullanılır.
Son EkBir kökün sonuna eklenerek kelimeye yeni bir anlam kazandıran kısımdır. Genellikle tıbbi bir durumu, hastalığı veya işlemi ifade etmek için kullanılır.
Sistematik AnatomiVücut yapılarını sistemler (dolaşım, hareket, solunum vb.) bazında inceleyen anatomi dalıdır. Tıp terminolojisinde bu sistemlere ait organların köklerini sistematik olarak sınıflandırır.
Cephal(o)Baş bölgesini ifade eden köktür. 'Cephalalgia' teriminde olduğu gibi, baş ile ilgili ağrı veya patolojik durumları tanımlamak için kullanılır.
OsteoKemik dokusunu ifade eden köktür. Vücuttaki en sert destek dokusu olan kemikle ilgili hastalıkları (örneğin Osteoartrit) tanımlarken kullanılır.
ArthroEklem anlamına gelen köktür. İki kemiğin birleştiği hareket noktalarını ifade eder ve eklemle ilgili cerrahi işlemlerde (örneğin Artrodez) temel alınır.
ChondroKıkırdak dokusunu ifade eden köktür. Kemikten daha esnek ve yarı taşıyıcı olan bu dokunun iltihaplanması 'Kondrit' olarak adlandırılır.
MyoKas veya adale anlamına gelen köktür. Kasılma ve gerilme gücü sağlayan dokularla ilgili terimlerin (örneğin EMG) oluşturulmasında kullanılır.
DermaDeri veya cilt anlamına gelen köktür. Deri hastalıklarını inceleyen bilim dalı olan 'Dermatoloji' bu kökten türetilmiştir.
RhinoBurun anlamına gelen köktür. Burun ile ilgili anatomik yapıları veya hastalıkları tanımlamak için kullanılır (örneğin Paranazal).
BronchoSoluk borusunun akciğerlere açılan dallarını ifade eden köktür. Bu yapıların iltihaplanması 'Bronşit' olarak tanımlanır.
