Bu Ünitede Neler Öğrendik?myders hazırladı
Bu bölümde, eğitim ile politika arasındaki temel ilişki ele alınmıştır. Eğitim bilimi bireyde istendik davranışlar oluşturma süreci olarak tanımlanırken, bu süreçteki kasıt unsuru politik anlayışı ve hedeflenen insan tipini yansıtmaktadır. Eğitimin siyasal işlevleri arasında var olan düzeni korumak, liderler yetiştirmek, nitelikli insan gücü sağlamak ve demokratik yaşamı geliştirmek yer almaktadır. Okullar, devletin ideolojisini öğrencilere aktaran stratejik kurumlar olarak işlev görmektedir.
Devlet politikasıyla uyumlu yürütülen eğitim politikaları, bireyin ve toplumun gereksinimlerine göre şekillenmektedir. Eğitim gereksinimleri toplumdan, bireyden ve konu alanından kaynaklanan gereksinimler olarak üçe ayrılmaktadır. Eğitime yaklaşımda sosyolojik ve psikolojik görüşler etkili olurken, eğitim politikaları felsefe, psikoloji, sosyoloji, ekonomi ve hukuk gibi disiplinlerle etkileşim içindedir. Demokratik toplumların eğitimden beklentileri arasında temel öğrenme becerileri, etik standartlar, üretim ve eğitim hakkının güvenceye alınması bulunmaktadır.
Türk Eğitim Sistemi'nde eğitim politikalarını belirleyen en etkili mekanizmalar Milli Eğitim Bakanlığı, Milli Eğitim Şûraları ve Kalkınma Planlarıdır. Ülkenin yasal ve politik çerçevesi 1739 Sayılı Milli Eğitim Temel Kanunu ile çizilmiştir. Bu kanunda yer alan genel amaçlar ve eğitim hakkı, fırsat eşitliği, laiklik, bilimsellik, planlılık ve karma eğitim gibi temel ilkeler, makro düzeydeki eğitim politikasının sarsılmaz altyapısını oluşturmaktadır.