Eşleştirme
Ana Sayfa
Üniversiteler
Dersler
Özellikler
Çalışma Planı
Uygulama
Hakkımızda
İletişim
Sepet
Premium
Giriş Yap
Ücretsiz Kayıt Ol
Ana Sayfa
»
Anadolu Üniversitesi AÖF
»
Felsefe Lisans Programı
» Felsefe
← Ünite 6
Paylaş
←
Ünite 5 Eşleştirme
Ünite 6
Siyaset Felsefesi
Ünite 7 Eşleştirme
→
Ünite 6: Siyaset Felsefesi — Kavram Eşleştirme
Tur 1 / 4
0 / 5 eşleşti
Önce bir kavram seç, sonra karşılığı olan tanıma dokun.
Kavramlar
Siyaset Felsefesi
Normatif Problemler
Kavramsal Problemler
Seküler Devlet
Meşruluk (Legitimacy)
Tanımlar
Yukarıdan bir kavram seç.
Devlet, toplum, adalet, hukuk, egemenlik ve eşitlik gibi siyaset felsefesinin kurucu yapı taşlarını analiz edip tutarlı yorumlar ortaya koyan problemlerdir.
Otoritesi veya işlevi Tanrı'dan türetilmeyen, dinî temellere dayanmayan, modernleşme süreçleriyle ortaya çıkan mutlak egemenlikli siyasal örgüttür.
Devletin sadece yurttaşların itaatini sağlama yeteneği değil, aynı zamanda belli bir toprak parçasında meşru fiziki güç kullanma tekeline sahip olma hakkıdır.
Siyasal olayları ve kavramları 'olan' yerine 'olması gereken' açısından ele alan, rasyonel ve kavramsal analizler yapan felsefe dalıdır. Örneğin devletin ve adaletin mahiyetini sorgular.
Siyaset felsefesinde 'En iyi yönetim biçimi nedir?' veya 'Sosyal adalete ulaşmak için hangi ilkeler benimsenmelidir?' gibi soruları yanıtlamak için ilkeler ortaya koyan alanlardır.
Siyaset Felsefesi
— Siyasal olayları ve kavramları 'olan' yerine 'olması gereken' açısından ele alan, rasyonel ve kavramsal analizler yapan felsefe dalıdır. Örneğin devletin ve adaletin mahiyetini sorgular.
Normatif Problemler
— Siyaset felsefesinde 'En iyi yönetim biçimi nedir?' veya 'Sosyal adalete ulaşmak için hangi ilkeler benimsenmelidir?' gibi soruları yanıtlamak için ilkeler ortaya koyan alanlardır.
Kavramsal Problemler
— Devlet, toplum, adalet, hukuk, egemenlik ve eşitlik gibi siyaset felsefesinin kurucu yapı taşlarını analiz edip tutarlı yorumlar ortaya koyan problemlerdir.
Seküler Devlet
— Otoritesi veya işlevi Tanrı'dan türetilmeyen, dinî temellere dayanmayan, modernleşme süreçleriyle ortaya çıkan mutlak egemenlikli siyasal örgüttür.
Meşruluk (Legitimacy)
— Devletin sadece yurttaşların itaatini sağlama yeteneği değil, aynı zamanda belli bir toprak parçasında meşru fiziki güç kullanma tekeline sahip olma hakkıdır.
Faşizm
— Milliyetçilik ve mutlakiyetçi devlet anlayışına dayanarak devleti ilahlaştıran, bireylerin hayatını ve tüm değerleri mutlak surette kontrol etmeyi savunan ideolojidir.
Minimal Devlet (Gece Bekçisi Devlet)
— Klasik liberalizmin savunduğu, devletin rolünün iç düzeni tesis etmek ve dış savunmayı sağlamakla sınırlandırıldığı asgari devlet anlayışıdır.
Anarşizm
— İnsanların devlete itaat etme yükümlülüğü olmadığını savunan, devletin insanın en büyük düşmanı olduğunu ileri sürerek devletsiz bir sosyal düzeni savunan ideolojidir.
Toplum Sözleşmesi
— Kolektif düzenin bireyler arasında yapılmış iradi bir anlaşmaya dayandığını ve politik otoritenin bireylerin rızasının sonucu olduğunu savunan kavramsal modeldir.
Doğa Durumu
— Hobbes, Locke ve Rousseau gibi düşünürlerin devletin ve siyasal otoritenin olmadığı hipotez olarak tasarladıkları başlangıç durumudur.
Leviathan
— Thomas Hobbes'un devlet için kullandığı, sözleşmenin üzerinde yer alan en yüksek otoriteye ve mutlak güce sahip canavar metaforudur.
Bilgisizlik Örtüsü (Veil of Ignorance)
— John Rawls'un, aktörlerin kendi toplumsal konumlarını, zekalarını veya sınıflarını bilmediği hipotetik başlangıç durumu varsayımıdır.
Doğrudan Demokrasi (Klasik Demokrasi)
— Antik Atina'da uygulanan, yurttaşların politik karar alma süreçlerine doğrudan ve sürekli katılımını sağlayan demokrasi türüdür.
Temsili Demokrasi
— Tek tek bütün yurttaşların karar alma süreçlerine katılması yerine, halkın kendi kendini yönetme hakkını seçtiği temsilcilere devrettiği modern demokrasi modelidir.
Liberal Demokrasi
— Genel seçimlerin meşruiyet kaynağı kabul edildiği, bireysel özgürlüklerin, mülkiyet hakkının ve çoğulculuğun güvence altına alındığı kapitalist ekonomik düzenle uyumlu rejimdir.
Halk Demokrasisi
— Marksist gelenekten ve Sovyet modelinden türetilen, kaynakların eşit dağılımını ve halkın gerçek çıkarlarını yansıtan bir öncü partinin kontrolünü savunan demokrasi türüdür.
Liberalizm
— Bireyi ontolojik, moral ve politik analizin merkezine koyan, bireyin hak ve özgürlüklerini her şeyin üstünde tutan siyaset felsefesi akımıdır.
Komünoteryanizm (Cemaatçilik)
— Liberalizmin soyut ve atomize birey anlayışına karşı çıkarak cemaati, toplumsal bağları ve kamusal iyiyi merkeze alan siyaset felsefesi akımıdır.
Politik Rasyonalizm
— Toplumsal düzenin tesisi ve politik hayatın kuruluşunda akla başat bir konum yükleyen, bireylerin aklın evrensel mantığına tabi olması gerektiğini savunan tutumdur.
Muhafazakârlık
— Soyut akıl yürütmelere ve devrimlere kuşkuyla bakan, insan ve toplum hayatında gelenek, tarih, teamül ve tecrübeyi temel alan politik ideolojidir.
⚑ Bu kavramlarda hata var
Paylaş
←
Ünite 5 Eşleştirme
Ünite 6
Siyaset Felsefesi
Ünite 7 Eşleştirme
→
Ana Sayfa
Dersler
Çalışmam
Hesabım