Eşleştirme
Ana Sayfa
Üniversiteler
Dersler
Özellikler
Çalışma Planı
Uygulama
Hakkımızda
İletişim
Sepet
Premium
Giriş Yap
Ücretsiz Kayıt Ol
Ana Sayfa
»
Anadolu Üniversitesi AÖF
»
Felsefe Lisans Programı
» Felsefe
← Ünite 8
Paylaş
←
Ünite 7 Eşleştirme
Ünite 8
Eğitim Felsefesi
Ünite 8: Eğitim Felsefesi — Kavram Eşleştirme
Tur 1 / 5
0 / 5 eşleşti
Önce bir kavram seç, sonra karşılığı olan tanıma dokun.
Kavramlar
Klasik Eğitim Felsefesi
İdealist Eğitim Felsefesi
Daimicilik
Realist Eğitim Felsefesi
Özcülük
Tanımlar
Yukarıdan bir kavram seç.
İdealist eğitim felsefesinin benimsediği, insanın entelektüel ve manevi potansiyelini geliştirmeyi amaçlayan eğitim kuramıdır. Öğretilmesi gerekenin olgular değil, her yerde geçerli kalıcı değerler ve evrensel ilkeler olduğunu savunur.
Zihinden bağımsız bir dış dünyanın varlığını kabul eden, Aristoteles'in görüşlerine dayanan eğitim felsefesidir. Eğitimin amacını insanın yetkinlik potansiyelini gerçekleştirmesi ve aklını geliştirmesi olarak görür.
Realist eğitim anlayışının teorisi olup, okulun en temel misyonunun insanlık kültürünün temel unsurlarını aktarmak ve insanı akademik bilgiyle donatmak olduğunu savunan yaklaşımdır.
Antik Yunan'dan 20. yüzyıl ortalarına kadar filozoflar tarafından icra edilen, idealizm, pragmatizm ve realizm gibi genel felsefi akımların eğitimdeki temsilcisi olan normatif ve bütünleştirici yaklaşımdır. Örnek olarak Platon ve Aristoteles'in devlet ve insan yetiştirme projeleri gösterilebilir.
Sokrates, Platon ve Kant gibi filozoflar tarafından temsil edilen, ahlaki amaçlara ve aşkın varlık alanına dayanan eğitim akımıdır. Eğitimi ahlakın ve devletin bir aracı haline getirir; örneğin Platon'da eğitim devleti iyilik idesine göre örgütler.
Klasik Eğitim Felsefesi
— Antik Yunan'dan 20. yüzyıl ortalarına kadar filozoflar tarafından icra edilen, idealizm, pragmatizm ve realizm gibi genel felsefi akımların eğitimdeki temsilcisi olan normatif ve bütünleştirici yaklaşımdır. Örnek olarak Platon ve Aristoteles'in devlet ve insan yetiştirme projeleri gösterilebilir.
İdealist Eğitim Felsefesi
— Sokrates, Platon ve Kant gibi filozoflar tarafından temsil edilen, ahlaki amaçlara ve aşkın varlık alanına dayanan eğitim akımıdır. Eğitimi ahlakın ve devletin bir aracı haline getirir; örneğin Platon'da eğitim devleti iyilik idesine göre örgütler.
Daimicilik
— İdealist eğitim felsefesinin benimsediği, insanın entelektüel ve manevi potansiyelini geliştirmeyi amaçlayan eğitim kuramıdır. Öğretilmesi gerekenin olgular değil, her yerde geçerli kalıcı değerler ve evrensel ilkeler olduğunu savunur.
Realist Eğitim Felsefesi
— Zihinden bağımsız bir dış dünyanın varlığını kabul eden, Aristoteles'in görüşlerine dayanan eğitim felsefesidir. Eğitimin amacını insanın yetkinlik potansiyelini gerçekleştirmesi ve aklını geliştirmesi olarak görür.
Özcülük
— Realist eğitim anlayışının teorisi olup, okulun en temel misyonunun insanlık kültürünün temel unsurlarını aktarmak ve insanı akademik bilgiyle donatmak olduğunu savunan yaklaşımdır.
Natüralist Eğitim Felsefesi
— Doğanın gerçekliğin tümü olduğunu savunan, Bacon, Locke ve Rousseau gibi düşünürlerce geliştirilen eğitim akımıdır. Eğitimin doğa yasalarına uygun, aceleye getirilmeden ve öğrenci merkezli yapılması gerektiğini savunur.
İlerlemecilik (Progresivizm)
— Natüralist ve pragmatist eğitim felsefelerinin temel aldığı, sosyal gelişmeyi ve bireyin kendi bilgi kavrayışını yapılandırmasını amaçlayan eğitim teorisidir. Örnek olarak öğrencinin yaparak ve keşfederek öğrenmesi gösterilebilir.
Kültürel Yaklaşım
— Goethe ve Nietzsche gibi Alman filozofları tarafından savunulan, eğitimi bireyin insanlığın yüksek değerleri dünyasına dâhil edilmesi olarak gören manevi formasyon yaklaşımıdır.
Bildung İdeali
— Kültürel yaklaşımda öne sürülen, bütünlüklü insana özgü karakter formasyonunu ve insanın kültür aracılığıyla kendisini tam olarak gerçekleştirmesini ifade eden eğitim idealidir.
Pragmatist Eğitim Felsefesi
— Pierce, James ve Dewey tarafından geliştirilen; eğitimin hem bireysel gelişime hem de demokratik toplumun inşasına katkı yapması gerektiğini savunan akımdır. Örnek olarak Dewey'in okulda problem çözme becerisini öne çıkarması verilebilir.
Egzistansiyalist Eğitim Felsefesi
— Kitleler içinde kaybolan bireyin sorumluluk almasını savunan, öznel hakikate ve moral eğitime odaklanan hümanist eğitim yaklaşımıdır.
Analitik Eğitim Felsefesi
— Normatif önermeler üretmek yerine, eğitim terimlerini, kavramlarını, metafor ve argümanlarını mantıksal analiz tohumlarıyla inceleyen felsefe türüdür.
Eğitimin Sosyolojik Kullanımı
— Eğitim teriminin sosyologlar tarafından bir toplumun çocuk yetiştirme pratiklerini ve sosyalleştirme uygulamalarını tanımlamak için kullanılmasıdır.
Eğitimin Kurumsal Kullanımı
— Gündelik hayatta sıkça başvurulan, bir kimsenin formal eğitim kurumlarında (okullarda) geçirdiği yıllar ve aldığı etkiler sonucundaki gelişimini ifade eden kullanım biçimidir.
Aydınlanmaya Dayalı Eğitim Kullanımı
— Eğitim teriminin, insanın bilgi birikimi ve zihinsel gelişiminin yanı sıra uygun pratikler ve moral değerlerle karakter gelişimi sağlamasını anlatan en üst düzey kullanımıdır.
Özsel (Birincil) Amaçlar
— Eğitimin bizatihi kendisi için istenen, bireysel gelişimle ilgili olan amaçlarıdır. Örnek olarak özerklik, eleştirel düşünme ve ahlak eğitimi verilebilir.
Arızi (İkincil) Amaçlar
— Eğitimin bireyden ziyade toplumsal ve kamusal faydayı (toplumun bekası, yurttaşlık bilinci, meslek eğitimi) gözeten araçsal amaçlarıdır.
Özerklik
— Kişinin dış güçler veya toplumsal faktörler tarafından belirlenmek yerine, rasyonaliteyi kullanarak bizzat kendisi tarafından belirlenmesidir.
Eleştirel Düşünme
— Açık fikirli olma, iddiaların temellerini soruşturma, önyargılardan sakınma ve mantık kurallarına bağlı olarak sağlam temellendirilmiş sonuçlara ulaşma entelektüel tutumudur.
Değer Ölçütü
— Eğitimin istenen ve değerli bir şey olmasını ifade eden, eğitilen kişiye meşru yollarla değerli şeylerin aktarılmasını şart koşan temel ölçüttür.
Bilgi Ölçütünde Genişlik
— Eğitimli bir kişinin sadece tek bir meslek bilgisiyle değil; doğa bilimleri, beşeri bilimler, etik, estetik ve felsefe gibi farklı bilgi türlerine sahip olması gerektiği kuralıdır.
Bilgi Ölçütünde Derinlik
— Sahip olunan bilginin gerekçelendirilmiş, temellendirilmiş ve kavramsal çerçevelerle birleştirilmiş bir kavrayış gücüne dönüştürülmesidir.
Usul Ölçütü
— Eğitilen kişiye bilgi ve karakter kazandırırken tamamen ahlaki, doğru ve kabul edilebilir yöntemlerin kullanılmasını zorunlu kılan ölçüttür.
Eleştirel Pedagoji
— Eğitimin politik bir faaliyet olduğunu savunan, mevcut tahakküm ilişkilerini ve yanlış bilinci deşifre ederek gerçek demokrasiye hizmet etmeyi amaçlayan eğitim felsefesidir.
Bankacı (Yığmacı) Eğitim
— Paulo Freire'nin eleştirdiği; öğretmenin bilgiyi pasif öğrenci zihnine depoladığı, otoriter ve statükoyu korumaya hizmet eden geleneksel eğitim anlayışıdır.
⚑ Bu kavramlarda hata var
Paylaş
←
Ünite 7 Eşleştirme
Ünite 8
Eğitim Felsefesi
Ana Sayfa
Dersler
Çalışmam
Hesabım