Ünite 8: Girişimin Sonlanması: Tasfiye, İflas ve Birleşme — Önemli Kavramlar

Faaliyetlerine son verilen bir işletmenin tüm varlıklarının satılıp paraya çevrilmesi, alacaklarının tahsil edilmesi ve borçlarının ödenmesinden sonra kalan kısmın ortaklar arasında paylaştırılması sürecidir.

Yasada veya şirket ana sözleşmesinde öngörülen bir nedenin gerçekleşmesiyle, herhangi bir kurul kararı veya ihbara gerek kalmaksızın şirketin kendiliğinden sona ermesidir.

Yasa veya ana sözleşme hükümlerine dayanarak; mahkeme, bir kamu otoritesi veya ortaklar kurulunun aldığı bir kararla şirketin varlığına son verilmesidir.

Şirketin tasfiye işlemlerini yürütmekle görevlendirilen, envanter çıkaran, borçları ödeyip alacakları tahsil eden ve şirketi bu süreçte temsil eden yetkili kişidir.

Mali durumu bozulmuş dürüst borçluları korumak amacıyla, alacaklıların çoğunluğu ile yapılan ve mahkemece onaylanan borç yapılandırma ve indirim anlaşmasıdır.

Doğrudan iflas davasında mahkemenin borçluya borcunu ödemesi veya mahkeme veznesine yatırması için verdiği yedi günlük kesin süredir.

Borca batık bir şirketin mali durumunun düzeltilmesi mümkün görüldüğünde, sunulan iyileştirme projesi doğrultusunda mahkemece iflas kararının ertelenmesidir.

İflasın ertelenmesini talep eden şirketin, borca batıklıktan nasıl kurtulacağını, hangi finansal ve yönetimsel tedbirleri alacağını gösteren somut plan ve belgedir.

Aynı sektörde ve aynı coğrafi bölgede faaliyet gösteren, benzer ürün veya hizmet üreten işletmelerin bir araya gelerek birleşmesidir.

Aralarında alıcı-satıcı ilişkisi bulunan veya tedarik zincirinin farklı aşamalarında yer alan (örneğin üretici ve hammadde tedarikçisi) işletmelerin birleşmesidir.

Bir şirketin diğer bir şirketi tüm varlık ve borçlarıyla kendi bünyesine katması, bu süreçte devralınan şirketin tüzel kişiliğinin sona ermesidir.