Ünite 3: Klasik Dönem Osmanlı Diplomasisi (1299-1606) — Örnekler

Osmanlı Devleti, henüz küçük bir beylik iken sınır komşusu olan gayrimüslim topluluklara karşı baskı yerine gönül kazanmayı esas alan istimâlet politikasını uygulamıştır. Bu yaklaşım sayesinde, bölgedeki yerel halkın güvenini kazanarak hakimiyetin kalıcı ve huzurlu bir şekilde tesis edilmesi sağlanmıştır.

Osmanlı Devleti, Avrupa devletlerinin aksine sürekli elçilik bulundurmak yerine ihtiyaç duyulduğunda görevlendirilen geçici elçiler gönderme geleneğini benimsemiştir. Örneğin, bir barış antlaşmasının şartlarını görüşmek veya bir hükümdarın taç giyme törenine katılmak için özel olarak görevlendirilen reisülküttaplar, bu 'ad hoc' diplomasinin bir parçası olarak başkentlere seyahat etmişlerdir.

İstanbul'a gelen yabancı bir elçi, protokol gereği kapıkulu askerlerinin maaş dağıtımı olan ulufeye denk gelen 'galebe divanı'nda kabul edilirdi. Bu törende elçiye devletin gücünü göstermek amacıyla yemek verilir, kendisine ve maiyetine hil'atler giydirilerek padişah huzuruna çıkması sağlanırdı.