Ceditçilik hareketiyle birlikte 1911 yılında Kâşgar’da tarihçi Kutluk Şevki tarafından çıkarılan Aŋ (Fikir) gazetesi, Şeng Şisey dönemine kadar yayın hayatını sürdürmüştür.
Abduhalik Uygur, 1916 yılında dedesiyle birlikte Rusya’ya giderek Semey (Semipalatinsk) şehrinde Rusça öğrenmiş ve Ceditçilik akımından etkilenmiştir.
Abduhalik Uygur, halkını cehaletten kurtarmak için 1927 yılında Akartiş Birleşmisi (Eğitim Derneği) adlı derneği kurmuş ve gençlerin eğitim almasını sağlamıştır.
Zunun Kadiri’nin Gomindan yönetimini eleştiren Çėniḳiş adlı hikâyesi büyük başarı kazanmış; Rusça, İngilizce, Almanca, Fransızca ve Japoncaya tercüme edilmiştir.
Lutpulla Mutellip, 1933 yılında Gulca’daki Tatar okuluna gitmiş; Ekim Devrimi sonrası göç eden Kazan Tatarlarının kurduğu bu okulda Rus ve Tatar yazarlarını tanımıştır.
Lutpulla Mutellip, 1944 yılında İli, Altay ve Tarbagatay'daki Uygur çiftçilerinin başlattığı Üç Vilayet İnkılabı'na bizzat katılmış, 1945'te Aksu'da 23 yaşında idam edilmiştir.
Abdurehim Ötkür’ün 1985 yılında yayımlanan İz adlı tarihî romanı, 1907 Kumul Çiftçiler Ayaklanması ve 1912 Timur Helpe İsyanı'nı anlatan 28 bölümden oluşmaktadır.
Doğu Türkistan edebiyatının kurucusu olan Ziya Semediy, 1961 yılında Sovyetler Birliği'ne (Kazakistan) gitmiş ve Almatı'da Uygur Sovyet edebiyatının temelini atmıştır.
Tecrübeli bir devlet adamı ve yazar olan Ziya Semediy, 1956 yılında Hindistan’ın başkenti Delhi’de düzenlenen Asya Yazarları Konferansı'na katılmıştır.
Ziya Semediy’in köylü gençlere ithafen yazdığı bu eser, Adil ve Hatice tipleri aracılığıyla Sovyet gençlerinin kolhoz ekonomisi ve kültürünü geliştirme faaliyetlerini anlatır.
1990 yılında Doğu Türkistan’ın Aktuğ ilçesine bağlı Barın köyünde meydana gelen silahlı ayaklanmalar sonucunda yazarlar üzerindeki sansür politikası yeniden başlamıştır.