Ünite 8: Türk Romanında Yeni Bir Tarz: Biyografik Roman — Doğru/Yanlış

Gösterilen tanım o kavrama ait mi? 15 soru var.

1 / 150 doğru

Portre

Bir kişinin fiziksel özelliklerinin yanı sıra iç dünyasını, karakterini, ruhsal durumunu, ahlakını ve hayata bakış açısını ayrıntılı biçimde betimleme sanatıdır. Biyografik romanlar ünlü kişilerin edebi ••• çizer.

Portre — Bir kişinin fiziksel özelliklerinin yanı sıra iç dünyasını, karakterini, ruhsal durumunu, ahlakını ve hayata bakış açısını ayrıntılı biçimde betimleme sanatıdır. Biyografik romanlar ünlü kişilerin edebi portresini çizer.

Sözlü Tarih — Tarihi olayları belgelerin yanı sıra o olayları bizzat yaşamış kişilerin anılarından, tanıklıklarından ve ağızdan aktarılan anlatılarından derleme yöntemidir. Hıfzı Topuz 'Hava Kurşun Gibi Ağır' romanını yazarken bu yöntemden yararlanmıştır.

Postmodern Edebiyat — Geleneksel roman kurallarını, tür sınırlarını ve anlatı kalıplarını yıkan, metinlerarasılık ve üstkurmaca gibi teknikleri benimseyen çağdaş edebiyat akımıdır.

Epigraf — Bir kitabın veya bölümün başında yer alan, eserin ana fikrini, ruhunu veya özetini sezdiren alıntı, şiir veya sözdür. Sadık Yalsızuçanlar'ın 'Cam ve Elmas' romanının başındaki alıntı buna örnektir.

Bilinçakışı — Karakterlerin zihninden geçen düşüncelerin, anıların, duygu ve hayallerin mantıksal bir sıra gözetmeksizin, ham ve akışkan bir biçimde okuyucuya aktarıldığı modern anlatım tekniğidir.

Kurmaca — Yazarın hayal gücü, imgelem ve estetik biçimlendirme yeteneğiyle yeniden yarattığı kurgusal dünya veya metin niteliğidir. Biyografik romanlarda gerçek yaşam verileri kurmaca süzgecinden geçerek estetik bir değere dönüştürülür.

Menkıbe — Din büyüklerinin, evliyaların veya tarihi figürlerin hayatları etrafında oluşturulan, olağanüstü olaylar ve tasavvufi unsurlar barındıran halk hikayesidir. Sadık Yalsızuçanlar'ın 'Gezgin' adlı biyografik romanı çağdaş bir menkıbe niteliğindedir.

Leitmotiv — Bir edebî eserde veya müzikte belirli bir karakterin, duygunun veya fikrin sürekli tekrarlanarak vurgulanması ve okurun zihnine kazınması amacıyla kullanılan yineleme unsurudur.

Flash-back (Geriye Dönüş) — Anlatıda kronolojik zaman akışını kırarak geçmişteki olaylara, anılara veya yaşantılara geri dönme tekniğidir. Ayşe Kulin 'Adı: Aylin' romanında Aylin'in trajik ölümünden hareketle bu tekniği ustaca kullanmıştır.

Monografi — Bir kişinin yaşamını, eserlerini, sanatını veya belirli bir konuyu akademik ve belgesel düzeyde derinlemesine inceleyen bilimsel/biyografik inceleme eseridir. Adında roman geçmesine rağmen Orhan Okay'ın Ahmet Hamdi Tanpınar kitabı aslında bir monografidir.

Otobiyografik Roman — Yazarın doğrudan kendi yaşam öyküsünden, anılarından ve iç dünyasından yola çıkarak kurguladığı roman türüdür. Necip Fazıl Kısakürek'in yarım kalan 'Kafa Kâğıdı' eseri bu türün önemli örnekleri arasında anılır.

İdealist Kuşak — Maddi çıkarları ve parayı elinin tersiyle iterek ülkesine, bilimine, milletine ve eğitime adanmış bir hayat süren aydınlar topluluğudur. Oğuz Atay'ın romanındaki Mustafa İnan bu kuşağın en somut simgesidir.

Belgesel Roman — Gerçek belgelere, mektuplara, telgraflara, gazete kupürlerine ve resmi kayıtlara dayanılarak yazılan, kurgu unsurlarının yanı sıra tarihsel ispat gücü taşıyan roman türüdür. Attilâ İlhan'ın 'Gazi Paşa' romanı bu niteliği barındırır.

Tarihî Roman — Konusunu geçmişteki tarihi olaylardan, dönemlerden ve figürlerden alan ancak büyük oranda yazarın hayal gücü ve kurgusuna dayanan roman türüdür. Biyografik romandan farklı olarak merkezde tek bir gerçek kişinin hayatı değil, genellikle toplumsal olaylar veya savaşlar yer alır.

Biyografik Roman — Gerçek kişilerin hayat hikayelerini, ruhsal ve fiziksel özelliklerini, duygu ve düşüncelerini roman kurgusu ve öznelliği içinde anlatan edebî türdür. Belgesel nitelikler taşısa da kurmaca dünyanın özelliklerine sahiptir, örneğin Oğuz Atay'ın Mustafa İnan'ı anlattığı eseri bu türün başyapıtıdır.