Kur'an-ı Kerim ve dinî kitapların yazımında çokça kullanılan, düzgün, açık seçik, harekeli ve son derece okunaklı olan en eski Osmanlı yazı türüdür.
Sülüs
Nesih yazısına benzeyen ancak harfleri daha büyük, çizgileri daha kalın ve estetik istiflemeye son derece elverişli olan süslü bir yazı türüdür.
Talik
Harflerinin eğik yazılması ve kuyruk kısımlarının uzatılmasıyla bilinen, hareke kullanılmayan ve özellikle Yesarî-zâde elinde en olgun seviyesine ulaşan yazı türüdür.
Rık’a
Günlük işlerde hızlı yazmak ve zamandan tasarruf etmek amacıyla geliştirilen, harf ayrıntılarının ve noktaların basitleştirildiği Osmanlı devletinin resmî yazı türüdür.
Kürsü
Arap alfabesinde hemze veya kısa ünlü işaretlerinin (harekelerin) üzerine oturtulması için yazıda kullanılan elif harfine veya diş şeklindeki çıkıntılara verilen addır.
Tâ-i merbûta
Arapçada kelime sonlarında yer alan, üzerine iki nokta konmuş he (ة) biçimindeki ekleme te harfidir; Osmanlı Türkçesinde genellikle 'he' olarak yazılıp 'a/e' okunur.
Elif-i maksûre
Arapça kelimelerin sonunda yer alan, üstün harekeli bir ünsüzden sonra gelen ve uzun 'a' sesini veren noktasız 'ye' (ى) harfidir; kısaltılmış elif de denir.
SponsorluReklam Alanı · 300 × 250
Elif-i memdûde
Kelime başında uzun 'a' sesini göstermek için kullanılan, üzerinde uzatma işareti (med) bulunan elif (آ) harfidir; uzatılmış elif anlamına gelir.
Hâ-i resmiye
Osmanlı Türkçesinde kelime sonlarında yer alan ve kendisinden önceki harfe göre 'a' veya 'e' ünlüsü olarak okunan 'he' (ه) harfidir.
Yâ-i ma‘rûfe
Farsça ve Arapça kelimelerde uzun 'i' sesini tam ve net olarak veren, yazıda 'ye' harfiyle gösterilen belirli ünlü işaretidir.
Yâ-i mechûle
Farsçanın eski dönemlerinde kullanılan, uzun 'i' ile 'e' arasında kapalı bir 'ê' sesi veren ve yazıda 'ye' ile gösterilen belirsiz ünlü işaretidir.
Bağlam
Bir kelimenin cümle içindeki diğer kelimelerle kurduğu ilişki ve içinde bulunduğu ortamdır; Osmanlı Türkçesinde kelimelerin doğru okunmasını sağlar.
Halklılaştırma
Arapça ve Farsça kökenli kelimelerin barındırdığı yabancı seslerin, Türk halkının konuşma dilindeki ses özelliklerine uydurularak Türkçeleştirilmesidir.
