Ünite 12: Nükleozomlar ve Kromatin Yapısı — Önemli Kavramlar

DNA ipliğinin histon proteinleri üzerine sarılmasıyla oluşan, yaklaşık 100 A° aralıklarla yerleşmiş nükleoprotein yapıdır. DNA'nın çekirdekte paketlenerek kromozomları oluşturmasında temel birimi teşkil eder.

Ökaryotlarda DNA'nın paketlenmesinde görev yapan, histon olmayan proteinlere göre daha küçük yapıdaki temel proteinlerdir. H1, H2A, H2B, H3 ve H4 olmak üzere 5 ana tipi bulunur.

Nükleozomal proteinleri sarıp bir arada tutan ve H1 histonunun bağlanarak nükleozom oluşumunu desteklediği DNA segmentidir.

Saflaştırılmış DNA çözeltisine uç pH değerleri uygulandığında veya sıcaklık 80 °C'nin üzerine çıkarıldığında çift sarmal yapının bozulması ve zincirlerin birbirinden ayrılması sürecidir.

DNA çift sarmalının %50'sinin tek sarmal hale geldiği kritik sıcaklık değeridir. Kooperatif bir erime davranışı gösterir ve spektrofotometrik olarak belirlenir.

Tek sarmallı DNA'nın, çift sarmallı DNA'ya kıyasla 260 nm dalga boyunda %42 daha fazla ışık absorpsiyonu (absorbans) göstermesi durumudur.

Protein sentezi sırasında DNA'daki genetik bilginin protein yapısına aktarılmasında kalıp görevi gören ve organizmaya göre büyüklüğü değişen aracı RNA molekülüdür.

Protein biyosentezinde amino asitleri bağlayarak ribozomlara taşıyan, 70-99 nükleotit uzunluğunda ve yapısında farklı bazlar barındıran tek zincirli RNA türüdür.

Farklı türlere ait denatüre DNA zincirlerinin veya DNA ile RNA zincirlerinin baz dizilimlerindeki benzerlikler sayesinde karşılıklı eşleşerek ortak yapılar oluşturması sürecidir.

Nükleik asitlerdeki fosfodiester bağlarını hidroliz yoluyla koparan, sindirim ve hücre içi yıkım faaliyetlerinde görev alan enzim grubudur.