Ana Sayfa » İstanbul Üniversitesi AUZEF » Acil Yardım ve Afet Yönetimi Lisans Tamamlama Programı » Kentleşme ve Afet Riskleri

Ünite 5: Yerkürenin Yapısı — Kavram Eşleştirme

Tur 1 / 20 / 5 eşleşti

Önce bir kavram seç, sonra karşılığı olan tanıma dokun.

Kavramlar

Tanımlar

Yukarıdan bir kavram seç.

Sial — Kıtasal kabuğu tanımlamak için kullanılan, silisyum ve alüminyum oranı yüksek kayaçları ifade eden terimdir. Örnek: Granitik temel bu gruba girer.

Sima — Okyanusal kabuğu tanımlamak için kullanılan, silisyum ve magnezyum oranı yüksek kayaçları ifade eden terimdir. Örnek: Bazaltik okyanus tabanı.

Moho — Yer kabuğu ile manto arasındaki sınır tabakasıdır. Sismik dalgaların hızının aniden değiştiği bu bölge, Mohorovicic Süreksizliği olarak da bilinir.

Litosfer — Yer kabuğu ve üst mantonun birleşimiyle oluşan, yerin en dışındaki sert ve kırılgan katmandır. Kıtalar altında 250 km'ye kadar kalınlaşabilir.

P Dalgası Gölge Zonu — Deprem merkezinden 103° ile 142° arasındaki bölge olup, P dalgalarının çekirdek sınırında kırılması nedeniyle sismograflarda kaydedilemediği alandır.

S Dalgası Gölge Zonu — 103°'den sonraki tüm bölgelerde S dalgalarının kaydedilememesidir. Bu durum, çekirdeğin sıvı olduğu veya sıvı gibi davrandığının en büyük kanıtıdır.

İzostazi — Yer kabuğu bloklarının, daha yoğun olan manto üzerinde yüzer halde dengede durması prensibidir. Örnek: Dağ köklerinin mantoya batması.

Ultramafik Kayaç — Mantonun kimyasal bileşimini oluşturduğu düşünülen, peridotit gibi demir ve magnezyumca çok zengin kayaç türüdür.

İzostazik Ayarlama — Kabuk üzerindeki yük değişimlerine (erozyon vb.) bağlı olarak kabuğun düşey yönde yükselmesi veya alçalması ile dengeyi yeniden kurma sürecidir.

Gabro — Okyanusal kabuğun alt kısmını oluşturduğu düşünülen, bazaltın derinliklerde soğumasıyla oluşan kalın taneli kayaç türüdür.