Ana Sayfa » İstanbul Üniversitesi AUZEF » Ekonometri Lisans Programı » Makro İktisat 2

Ünite 11: Yeni Klasikler ve Yeni Keynesyen Okul — Kavram Eşleştirme

Tur 1 / 30 / 5 eşleşti

Önce bir kavram seç, sonra karşılığı olan tanıma dokun.

Kavramlar

Tanımlar

Yukarıdan bir kavram seç.

Market Clearing (Piyasaların Temizlenmesi) — Yeni Klasik iktisadın temel varsayımlarından biri olup, piyasada mal arz edenler ile talep edenlerin miktar olarak birbirine eşit olduğunu ve piyasanın her an kendiliğinden dengede bulunduğunu ifade eder. Fiyatlar ve ücretler aşağı ve yukarı yönlü tamamen esnektir.

Rasyonel Beklentiler Teorisi — İktisadi karar birimlerinin bir olayın gerçekleşmesiyle ilgili tüm geçmiş ve mevcut verilere tam olarak sahip olduğunu, kararlarını bu bilgilere dayanarak alıp sistematik hata yapmadıklarını savunan teoridir. Yeni Klasik okulun temel taşıdır.

Politika Etkisizliği Teoremi — Rasyonel iktisadi birimlerin uygulanacak ekonomi politikalarını önceden öngörerek kendi çıkarlarını koruyacak önlemleri alması nedeniyle, para ve maliye politikalarının üretim ve istihdam üzerinde hiçbir kalıcı etki yaratamayacağını öne süren teoremdir.

Ricardo-Barro Hipotezi — Devletin borçlanarak harcama yapmasının toplam talebi artırmayacağını savunan hipotezdir. Rasyonel bireyler gelecekte vergi yükünün artacağını bildiklerinden, borçlanma karşısında tasarruflarını artırıp tüketimlerini kısarlar ve maliye politikasını etkisiz kılarlar.

Öngörülen Para Politikası — Merkez bankasının veya politika yapıcıların para arzında yapacağı değişikliklerin ekonomik birimler tarafından önceden tahmin edildiği durumlardır. Yeni Klasiklere göre çıktıyı hiç değiştirmezken, Yeni Keynesyenlere göre fiyat yapışkanlığı yüzünden kısa vadede geçici bir çıktı artışı yaratabilir.

Öngörülmeyen Para Politikası — Ekonomik birimlerin önceden tahmin edemediği, sürpriz şekilde uygulanan para politikasıdır. Bilgi eksikliğinden dolayı bireyler tahmin hatası yapar ve her iki okulda da kısa vadede çıktı ve istihdamda artışa neden olur.

Etkin Ücret Teorisi — İş gücü verimliliği ile ödenen ücretler arasında doğru orantılı bir ilişki olduğunu savunan Yeni Keynesyen teoridir. Firmalar verimliliğin düşmesini ve zarar etmeyi önlemek için kriz dönemlerinde bile ücretleri düşürmekten kaçınırlar.

Zımni Sözleşmeler Kuramı — İşçilerin konjonktürel dalgalanmalarda risk almak istememesi ve işverenlerin de istikrarlı çalışma istemesi nedeniyle aralarında yaptıkları gayriresmi anlaşmalardır. Bu durum ücretlerin aşağı yönlü esnekliğini engelleyerek ücret katılığına yol açar.

İçerdekiler Dışardakiler Kuramı — İşletme içinde hâlihazırda çalışan (içerdekiler) işçilerin sendikalar ve yasalarla korunması ve işten çıkarılma maliyetlerinin yüksek olması nedeniyle, dışarıda iş arayan işçilerin (dışardakiler) piyasaya girmesinin engellenmesi ve ücret katılığı yaratması durumudur.

Menü Maliyetleri — Firmaların enflasyonist veya dalgalı ortamlarda fiyat kataloglarını, broşürleri, reklamları ve etiketleri yenilemek zorunda kalmaları nedeniyle katlandıkları masraflardır. Bu maliyetler fiyatların yapışkan kalmasına ve hemen değiştirilmemesine neden olur.

Histerezis İşsizlik — Yapısal veya teknolojik bir şok nedeniyle işini kaybeden bir işçinin, yeni beceriler kazanana kadar uzun süre işsiz kalması ve bu işsizliğin kalıcı bir karaktere bürünmesi durumudur. Örneğin, bilgisayar bilmediği için işten atılan bir işçinin süreci.

Uyumcu (Adaptif) Beklentiler — İktisadi birimlerin gelecekteki beklentilerini oluştururken sadece geçmişteki olaylara ve tecrübelere dayanması durumudur. Monetarist okulda geçerli olan bu yaklaşım, Yeni Klasiklerin aksine hata payını artırır ve uyum süresini uzatır.

Koordinasyon Yetersizlikleri — Firmaların birbirleriyle, endüstriyle veya sendikalarla bilgi ve hareket birliği sağlayamaması neticesinde fiyat ve ücret değişimlerine topluca ve anında adapte olamaması sorunudur.