Şekil-2'de ekonomi başlangıçta A noktasında dengededir. Öngörülmeyen para politikası ile toplam talep AD0'dan AD1'e kaydırıldığında fiyatlar P1 olur ve gerçekleşen fiyat beklenen fiyatı aşar (P > Pe). İşçiler ve işverenler durumu beklemediği için B noktasında üretim geçici olarak artar, ancak uzun dönemde SRAS eğrisinin kaymasıyla ekonomi C noktasında tekrar doğal hasılaya döner.
Şekil-3'te Yeni Keynesyen modelde fiyat yapışkanlığı nedeniyle para arzı artışının toplam talebi AD1'e getirmesi durumunda, kısa dönem arz eğrisi hemen kaymaz. Fiyatlar P3'te ve hasıla düzeyi Y1 noktasında oluşur; yani fiyat katılığı sayesinde öngörülen para politikası bile kısa vadede çıktı düzeyinde değişime yol açar.
Şekil-4'te merkez bankasının kamuoyuna duyurmadan yaptığı parasal genişleme sonucunda toplam talep eğrisi AD0'dan AD1'e kayar. Yeni denge B noktasında oluşur ve öngörülmeyen para politikasının, öngörülen para politikasından çok daha yüksek bir çıktı ve hasıla artışı sağladığı görülür.
Yeni Klasik Okul, ekonomik karar alma birimlerinin tüm verilere tam olarak sahip olduğunu ve sistematik hata yapmadığını savunan Rasyonel Beklentiler Hipotezi'ne dayandığı için literatürde Rasyonel Beklentiler Okulu olarak da adlandırılmaktadır.
Yeni Keynesyen iktisatta ücret ve fiyatların yapışkan olmasının arkasında Etkin Ücret Teorisi, Zımni Sözleşmeler Kuramı, İçerdekiler-Dışardakiler Kuramı, Menü Maliyetleri, Koordinasyon Yetersizlikleri, Uzun Dönemli Sözleşmeler ve Fiyat Ayarlamalarındaki Gecikmeler olmak üzere toplam yedi temel neden bulunmaktadır.
Klasik iktisadın temelini oluşturan tam istihdam düzeyindeki denge durumu, Yeni Klasik iktisat okulunda yerini 'doğal işsizlik oranında denge' durumuna bırakmıştır. Bu dönüşüm iki okul arasındaki temel farklardan birini oluşturur.