Willard Van Orman Quine, 1908 yılında ABD'nin Ohio eyaletine bağlı Akron şehrinde dünyaya gelmiştir. Babası bir sanayici, annesi ise öğretmendir. Eğitim hayatına önem veren Quine, 1930 yılında Oberlin Koleji'nden matematik ve felsefe alanlarında lisans derecesini alarak mezun olmuştur. Akademik yolculuğuna devam eden Quine, 1932 yılında Harvard Üniversitesi'nden felsefe doktora derecesini almıştır. Doktora tez danışmanlığını dönemin en önemli filozof ve mantıkçılarından biri olan Alfred North Whitehead yapmıştır. Bu başarılarının ardından Harvard Üniversitesi'nde üstün başarılılara verilen prestijli üniversite üyeliğine layık görülmüştür. Quine, 1932-1933 eğitim yılında Avrupa'da seyahat ederek dönemin önde gelen entelektüel çevreleriyle tanışmıştır. Bu süreçte Polonyalı mantıkçılar (Tarski dahil) ve Viyana Çevresi üyeleri (Carnap dahil) ile yakın ilişkiler kurmuştur. II. Dünya Savaşı yıllarında ise Brezilya'da Portekizce mantık dersleri vermiş, ayrıca Amerikan Donanması'nda şifre çözücü olarak görev yaparak kıdemli yüzbaşı rütbesine kadar yükselmiştir. Kariyerinin ilerleyen dönemlerinde, 1956 ile 1978 yılları arasında Harvard Üniversitesi'nde Edgar Pierce Felsefe Kürsüsü'nün sahibi olmuştur. 1978'deki emekliliğine kadar akademik çalışmalarını ve ders vermeyi sürdürmüş, 2000 yılında vefat etmiştir. Quine, mantık alanındaki çalışmalarını klasik iki değerli birinci-dereceden mantık ile sınırlamıştır. Ona göre ikinci-dereceden mantık, kümeler kuramı, Principia Mathematica'da mantık olarak sunulan pek çok unsur ve özellikle yönelim kavramları barındıran formel sistemler (modalite) mantık kapsamında değerlendirilmemelidir. Mantık alanına yazdığı başlıca eserler arasında Temel Mantık (Elementary Logic), Mantık Yöntemleri (Methods of Logic), Mantık Felsefesi (Philosophy of Logic) ve Matematiksel Mantık (Mathematical Logic) yer almaktadır. 1940 yılında yazdığı Temel Mantık kitabını, felsefe öğrencileri için birinci dereceden yüklemler mantığına yer veren güncel bir ders kitabı ihtiyacını karşılamak amacıyla sadece altı hafta gibi kısa bir sürede kaleme almıştır. Mantık Felsefesi adlı kısa eseri; terimlerde kullanma ve anma karışıklıklarının yaygınlığı, modal niceleme mantığının belirsizliği ve yüksek dereceden mantığın mantıksal olmayan özellikleri gibi konuları ele alan makalelerini içermektedir. Matematiksel Mantık kitabında ise Principia Mathematica'nın 1000'den fazla sayfada anlattığı konuların 250 sayfada çok daha kısa ve örtük ispatlarla anlatılabileceğini göstermiştir. Felsefi görüşlerinde analitik önermelerin düzeltilemez olduğunu, sentetik önermelerin ise deney sonucu düzeltilebileceğini savunmuş; bu iki kavram arasında temel bir ayrım olduğunu öne sürmüştür. Ayrıca Pierre Duhem'i izleyerek geliştirdiği Quine-Duhem problemi ile bilim adamının deneyde yalıtılmış bir önermeyi değil, bir dizi önermeyi sınadığını ifade etmiştir. Alan Turing, 1912 yılında Londra'da dünyaya gelmiştir. Ailesinin kökleri Hindistan'daki İngiliz yönetimi hizmetlerine dayanmaktadır. Turing henüz altı aylıkken babası Hindistan'a dönmüş, kısa süre sonra annesi de iki çocuğunu İngiltere'de ordudan emekli Ward çiftinin yanına bırakarak eşinin yanına gitmiştir. Eğitim hayatında Sherborne Okulu'na tam anlamıyla uyum sağlayamamıştır. İlk bir buçuk yılda fen dersleri dışındaki derslerde sınıf sonuncusu olurken, matematik ve fende olağanüstü bir üstünlük sergilemiştir. İkinci yılın ikinci yarısında geçirdiği kabakulak hastalığı sırasında okulun sanatoryumunda Albert Einstein'ın özel ve genel rölativite teorilerinin basitleştirilmiş şeklini okuyarak teorik fizik vizyonunu geliştirmiştir. Sherborne okulundayken bir üst sınıftan Christopher Morcom ile çok yakın bir arkadaşlık kurmuştur. Ancak 1929'da birlikte girdikleri Cambridge Üniversitesi Trinity Koleji sınavlarını Christopher geçmiş, Alan ise geçememiştir. Kısa süre sonra Christopher'ın genç yaşta veremden ölümü Turing'i derinden sarsmış ve hayatı boyunca etkilemiştir. 1931 yılında Cambridge Üniversitesi King's Koleji'ni kazanan Turing, bitirme tezi için limit kuramına yeni bir ispat geliştirmiş ve sınavlarını yüksek derecede geçerek lisansüstü çalışmaları için burs kazanmıştır. 1936 yılında ise bilim dünyasını sarsacak olan 'Saptama Sorununa bir Uygulama ile Birlikte, Hesaplanabilir Sayılar Üzerine' adlı makalesini kaleme almıştır. David Hilbert'in 1928'de yinelediği üç matematiksel sorundan biri olan 'matematiğin saptanabilirliği' (herhangi bir matematik önermesinin doğruluğuna karar verecek bir saptama yönteminin varlığı) problemi üzerine yoğunlaşmıştır. Turing, saptama yöntemi kavramını netleştirmek için günümüzde 'Turing makineleri' olarak bilinen kuramsal hesap makineleri modelini geliştirmiştir. Turing makinesi; kutucuklara bölünmüş, her kutucukta bir sembol barındıran bant üzerinde okuma, yazma ve sağa-sola hareket etme temeline dayanan kuramsal bir hesap makinesidir. Diğer makinelerin çalışmasını taklit edebilen 'Evrensel Turing Makinesi' kavramı ise modern dijital bilgisayarların temelini oluşturmuştur. Makalesinde bu yöntemle genel bir saptama yönteminin olmadığını kanıtlamıştır. II. Dünya Savaşı yıllarında Dışişleri Bakanlığı'na bağlı Bletchley Park'taki tesislerde çalışarak Nazilerin ünlü şifreleme makinesi Enigma'nın çözülmesinde kritik roller üstlenmiştir. Bu dönemde Joan Clarke ile nişanlanmış ancak homoseksüel eğilimlerini paylaşmasının ardından nişanı karşılıklı olarak bozmuşlardır. Savaştan sonra Ulusal Fizik Laboratuvarı'nda ilk gerçek bilgisayarı geliştirme projelerinde yer almış, ardından Manchester Üniversitesi'nde çalışmalarına devam etmiştir. Homoseksüel ilişkileri nedeniyle dönemin yasalarına göre hapse mahkûm edilmek yerine östrojen tedavisini kabul etmek zorunda kalmış, bu tedavinin yol açtığı ağır depresyon neticesinde 1954 yılında hayatına son vermiştir.