Rol-alma, bireyin diğerlerinin perspektifini içselleştirerek kendi davranışlarını koordine etmesini ve toplumsal uyumu sağlamasını mümkün kılar.
Benlik, toplumsal süreçlerin birliği sayesinde istikrar kazanır. Birey kendini bir nesne olarak gördükçe, davranışlarında tutarlılık oluşur.
Toplumsal değişim, 'ferdî ben'in toplumsal beklentilerden (sosyal ben) sapması ve bu sapmanın diğerlerini uyum sağlamaya zorlamasıyla gerçekleşir.
Toplum, bireylerin genelleştirilmiş diğerinin rolünü alarak ortak bir perspektifte buluşmalarıyla bütünleşir.
Edim, doğrusal bir süreç değil; geri-bildirim ve sürekli yeniden ayarlama içeren döngüsel bir sibernetik süreçtir.
Dürtüler sadece biyolojik değil, aynı zamanda kişiler arası uyumsuzluklardan ve toplumsal beklentilerden kaynaklanan gerilimlerdir.
Dürtünün karşılanması engellendiğinde, birey zihinsel kapasitesini kullanarak alternatif eylemler tasarlar; yani 'düşünme' başlar.
Kurumlar, bireylere farklı durumlarda nasıl davranacaklarına dair genel bir çerçeve ve ortak tepki kalıpları sunar.
Mead'e göre kültür, insanların eylemlerini düzenleyen ve anlamlandıran semboller sistemidir; genelleştirilmiş diğeri bu sistemin bir parçasıdır.
Durkheim bütünleşmeyi kültürel yapılara dayandırırken, Mead bütünleşmeyi bireyin rol-alma ve zihin kapasitelerinin bir ürünü olarak açıklar.