Ünite 3: Kültürlerarası İletişim ve Halkla İlişkiler — Örnekler

Geert Hofstede'nin kültürü 'bir grubun üyelerini birbirinden ayıran kolektif zihni programlama' olarak tanımlaması, bireylerin doğdukları andan itibaren çevrelerindeki sosyal kuralları ve değerleri içselleştirmesini ifade eder. Örneğin, farklı ülkelerde yetişen iki çalışan, aynı kurumsal krize tamamen farklı tepkiler verebilir çünkü zihinsel programlamaları ve öğrendikleri davranış kalıpları, aidiyet duydukları kültür tarafından şekillendirilmiştir.

Etnomerkezcilik, bireyin kendi kültürünü evrenin merkezine koyarak diğer kültürleri buna göre yargılaması eğilimidir. Uluslararası alanda faaliyet gösteren bir halkla ilişkiler uygulayıcısının kendi kültürel kalıplarını hedef kitleye dayatması iletişim kazalarına yol açar. Başarılı bir iletişim için uygulayıcının etnomerkezci bakış açılarından kaçınarak farklı coğrafyalardan gelen paydaşların kültürel yapılarına duyarlılık göstermesi şarttır.

İletişim tarzları bağlam açısından incelendiğinde, yüksek bağlamlı kültürlerin davranışlara, ritüellere, susmaya ve ortak geçmişe dayalı sözsüz mesajlar barındırdığı görülür. Örneğin Çin veya Japonya gibi yüksek bağlamlı kültürlerde iş ilişkileri yürütülürken sadece söylenen kelimeler değil; ortamdaki ritüeller, suskunluklar ve paylaşılan geçmiş de mesajın anlaşılmasında kritik rol oynar.