Muhasebe sisteminde 'Dönemsellik İlkesi', işletmenin faaliyet sonuçlarının her dönem bağımsız olarak tespit edilmesini gerektirir. Bu ilke uyarınca, gelir ve giderler nakit akışına bakılmaksızın, ait oldukları dönemin mali tablolarına yansıtılmalıdır. Tahakkuk esası, bir gelirin veya giderin gerçekleştiği anda muhasebeleştirilmesini zorunlu kılar. Aktif ve pasif geçici hesaplar, bu ilkenin hayata geçirilmesi için kullanılan bilanço hesaplarıdır. İşletmenin cari dönemde ödediği ancak gelecek dönemleri ilgilendiren giderleri veya cari dönemde hak ettiği ancak henüz tahsil etmediği gelirleri bu hesaplar aracılığıyla takip edilir. Bu hesap grubu, işletmenin bilanço yapısını daha şeffaf hale getirir. Varlıklar ve kaynaklar üzerinde dönemsel sapmaları önleyerek, işletmenin gerçek kâr veya zarar durumunun doğru hesaplanmasına olanak tanır. Aktif geçici hesaplar, işletmenin aktifinde yer alan ve gelecek dönemlere ait giderleri veya cari döneme ait henüz tahsil edilmemiş gelirleri kapsar. 180 Gelecek Aylara Ait Giderler ve 280 Gelecek Yıllara Ait Giderler, peşin ödenen ancak henüz tüketilmemiş giderlerin (kira, sigorta, yakıt vb.) izlendiği hesaplardır. 181 Gelir Tahakkukları ve 281 Gelir Tahakkukları ise, cari dönemde gerçekleşmiş ancak tahsilatı gelecek dönemlere sarkan gelirleri (repo faizi vb.) ifade eder. Bu hesaplar, işletmenin alacak hakkını temsil eder ve mukayyet değerleri ile bilançoda gösterilir. Vade ayrımı, hesapların kısa vadeli (1 yıl altı) veya uzun vadeli (1 yıl üstü) olmasına göre yapılır. Örneğin, bir yıl içinde tüketilecek sigorta gideri 180 hesabında, bir yılı aşan kısmı ise 280 hesabında takip edilmelidir. Pasif geçici hesaplar, işletmenin yabancı kaynakları içerisinde yer alır. 380 Gelecek Aylara Ait Gelirler ve 480 Gelecek Yıllara Ait Gelirler, işletmenin peşin tahsil ettiği ancak hizmeti henüz sunmadığı (kira geliri vb.) tutarları içerir. 381 Gider Tahakkukları ve 481 Gider Tahakkukları, cari dönemde gerçekleşmiş ancak ödemesi henüz yapılmamış giderleri (elektrik, su, SSK primleri vb.) ifade eder. Bu hesaplar, işletmenin gelecekteki ödeme yükümlülüğünü temsil eder. Dönem sonunda bu hesaplar kontrol edilerek, süresi bir yılın altına düşen uzun vadeli hesaplar, kısa vadeli hesaplara aktarılmalıdır. Bu işlem, bilançonun güncel ve doğru bir şekilde sunulması için kritiktir.