Eşleştirme
Ana Sayfa
Üniversiteler
Dersler
Özellikler
Çalışma Planı
Uygulama
Hakkımızda
İletişim
Premium
Giriş Yap
Ücretsiz Kayıt Ol
Ana Sayfa
»
İstanbul Üniversitesi AUZEF
»
Maliye Lisans Programı
» Çalışma Ekonomisi
← Ünite 2
Paylaş
←
Ünite 1 Eşleştirme
Ünite 2
Mesleğe Yöneltme ve Mesleki Eğitim
Ünite 3 Eşleştirme
→
Ünite 2: Mesleğe Yöneltme ve Mesleki Eğitim — Kavram Eşleştirme
Tur 1 / 3
0 / 5 eşleşti
Önce bir kavram seç, sonra karşılığı olan tanıma dokun.
Kavramlar
İşgücü Hareketliliği
Emek Seyyaliyeti
İşçi Devri
Coğrafi Hareketlilik
Mesleki Hareketlilik
Tanımlar
Yukarıdan bir kavram seç.
İşgücü hareketlerinin işletme düzeyinde mikro açıdan ele alınması olup, belirli bir dönemde işe giren ve çıkan işçi sayısının ortalama işçi sayısına oranıdır. Yüksek olması işletmede verimsizliğe ve ek maliyetlere yol açar.
Çalışanların daha iyi iş imkanları veya yüksek ücret elde etmek amacıyla ikamet ettikleri bölgeyi, şehri veya ülkeyi değiştirmeleridir. Yatay hareketlilik olarak da adlandırılır.
Çalışanların hayatları boyunca meslekler veya meslek kademeleri arasında gösterdikleri dikey yönlü değişiklikler ve terfi durumlarıdır. Sosyal hareketlilik olarak da bilinir.
Çalışanların hayatları boyunca meslek, işyeri, şehir veya ülke değiştirerek sürekli bir devinim ve hareket halinde olmaları durumudur. Örneğin, bir işçinin daha iyi şartlar sunan başka bir şehirdeki fabrikaya geçmesi bu kapsamda değerlendirilir.
İşgücü hareketliliği kavramının diğer adı olup, emeğin durağan olmayıp piyasa koşullarına göre akışkan bir yapı sergilemesini ifade eder. Dinamik bir ekonominin sağlıklı işleyişi için makul düzeyde olması zorunludur.
İşgücü Hareketliliği
— Çalışanların hayatları boyunca meslek, işyeri, şehir veya ülke değiştirerek sürekli bir devinim ve hareket halinde olmaları durumudur. Örneğin, bir işçinin daha iyi şartlar sunan başka bir şehirdeki fabrikaya geçmesi bu kapsamda değerlendirilir.
Emek Seyyaliyeti
— İşgücü hareketliliği kavramının diğer adı olup, emeğin durağan olmayıp piyasa koşullarına göre akışkan bir yapı sergilemesini ifade eder. Dinamik bir ekonominin sağlıklı işleyişi için makul düzeyde olması zorunludur.
İşçi Devri
— İşgücü hareketlerinin işletme düzeyinde mikro açıdan ele alınması olup, belirli bir dönemde işe giren ve çıkan işçi sayısının ortalama işçi sayısına oranıdır. Yüksek olması işletmede verimsizliğe ve ek maliyetlere yol açar.
Coğrafi Hareketlilik
— Çalışanların daha iyi iş imkanları veya yüksek ücret elde etmek amacıyla ikamet ettikleri bölgeyi, şehri veya ülkeyi değiştirmeleridir. Yatay hareketlilik olarak da adlandırılır.
Mesleki Hareketlilik
— Çalışanların hayatları boyunca meslekler veya meslek kademeleri arasında gösterdikleri dikey yönlü değişiklikler ve terfi durumlarıdır. Sosyal hareketlilik olarak da bilinir.
Aktif İş Piyasası Tedbirleri
— İşgücü talebini artırmayı, işsizliği önlemeyi, mesleki eğitimi ve iş arayanlar ile işverenler arasındaki bilgi akışını düzenlemeyi amaçlayan dinamik politikalardır. İŞKUR'un meslek edindirme kursları buna örnektir.
Pasif İş Piyasası Tedbirleri
— İş piyasasındaki dengesizlikler sonucu işsiz kalan bireylere geçici bir ekonomik güvence sağlamayı amaçlayan telafi edici politikalardır. İşsizlik sigortası ve işsizlik yardımları bu tedbirlerin başında gelir.
Yüksek Eğitim İkraz Fonu
— Maddi durumu yetersiz öğrencilere tahsil masraflarını karşılamaları için borç veren ve mezuniyet sonrası taksitlerle geri ödeme alan finansal destek sistemidir. Beşeri sermayeye yapılan yatırımları teşvik eder.
Kredi ve Yurtlar Kurumu
— Türkiye'de yükseköğrenim gören öğrencilerin kredi, burs ve barınma (yurt) ihtiyaçlarını organize etmek ve karşılamak amacıyla kurulmuş resmi sosyal devlet kurumudur.
Kapalı İşletme Sistemi (Closed-Shop)
— Bir işyerinde çalışabilmek için öncelikle o işyerinde yetkili olan sendikaya üye olma zorunluluğunu ifade eden sistemdir. Bu sistemde sendikalar doğrudan işe yerleştirme işlevi görür.
Elçilik Sistemi
— Türkiye'de tarım sektöründe, özellikle güney illerinde mevsimlik tarım işçilerinin bulunması ve işe yerleştirilmesinde İŞKUR dışında yasal olarak faaliyet göstermesine izin verilen geleneksel özel aracılık sistemidir.
88 Sayılı ILO Sözleşmesi
— Uluslararası Çalışma Teşkilatı tarafından kabul edilen ve üye ülkelerde parasız hizmet veren resmi bir iş ve işçi bulma kurumunun kurulmasını zorunlu kılan uluslararası sözleşmedir.
İşyerlerinin İşçi İhtiyacı Araştırması
— Türkiye'de resmi kurum tarafından 1966 yılından beri yapılan, piyasadaki güncel emek talebini, açık işleri ve insan gücü ihtiyacını tespit etmeyi amaçlayan periyodik incelemedir.
Açık İş İstatistikleri
— İş piyasasında işverenler tarafından bildirilen ancak henüz uygun eleman bulunamamış boş pozisyonların sayısını gösteren verilerdir. Emek talebinin büyüklüğünü ölçmede kritik öneme sahiptir.
Mesleğe Yöneltme
— Bireylerin yetenek, ilgi ve kabiliyetlerine en uygun meslekleri seçmelerine yardımcı olarak, iş piyasasında en yüksek verimle çalışabilecekleri alanlara dağılmalarını sağlayan sistemdir.
⚑ Bu kavramlarda hata var
Paylaş
←
Ünite 1 Eşleştirme
Ünite 2
Mesleğe Yöneltme ve Mesleki Eğitim
Ünite 3 Eşleştirme
→
Ana Sayfa
Dersler
Çalışmam
Hesabım