Ana Sayfa » İstanbul Üniversitesi AUZEF » Maliye Lisans Programı » Makro İktisat 1

Ünite 5: Ünite 5 — Kavram Eşleştirme

Tur 1 / 30 / 5 eşleşti

Önce bir kavram seç, sonra karşılığı olan tanıma dokun.

Kavramlar

Tanımlar

Yukarıdan bir kavram seç.

Mutlak Gelir Hipotezi — Keynes tarafından geliştirilen, bireylerin tüketim harcamalarının içinde bulunulan dönemin mutlak gelir düzeyine bağlı olduğunu savunan teoridir. Bu hipoteze göre gelir arttıkça tüketim artar ancak gelir artışından daha yavaş bir oranda artarak tasarruflara giden payın yükselmesine neden olur.

Marjinal Tüketim Eğilimi (c) — Kullanılabilir gelirde meydana gelen bir birimlik artışın ne kadarının tüketim harcamalarına gittiğini gösteren orandır (c = ΔC / ΔYd). Metindeki örneğe göre, gelir artışının tüketime yönelen oranını matematiksel olarak ifade eder.

Ortalama Tüketim Eğilimi (apc) — Milli gelirin veya kullanılabilir gelirin ne kadarlık kısmının toplamda tüketime gittiğini gösteren orandır (apc = C / Y). Gelir düzeyi yükseldikçe ortalama tüketim eğilimi azalma eğilimi gösterir.

Otonom Tüketim — Bireylerin hiç gelir elde etmeseler dahi gıda ve barınma gibi zorunlu ihtiyaçlarını karşılamak üzere yapmak zorunda oldukları, gelirden tamamen bağımsız tüketim harcamalarıdır (C0).

Marjinal Tasarruf Eğilimi (s) — Kullanılabilir gelirde meydana gelen bir birimlik artışın ne kadarının tasarrufa ayrıldığını gösteren orandır (ΔS / ΔY). Marjinal tüketim eğilimi ile toplamı her zaman bire eşittir (c + s = 1).

Nispi Gelir Hipotezi — Bireylerin tüketim tercihlerinin sadece kendi cari gelirlerine değil, içinde bulundukları sosyal sınıfın tüketim alışkanlıklarına ve geçmişte elde ettikleri en yüksek gelir seviyesine bağlı olduğunu savunan teoridir.

Yaşam Boyu Gelir Hipotezi — Bireylerin tüketim ve tasarruf kararlarını sadece cari döneme göre değil, yaşamları boyunca elde etmeyi planladıkları toplam gelir beklentisine ve ömür evrelerine (çocukluk, orta yaş, yaşlılık) göre şekillendirdiğini öne süren teoridir.

Sürekli Gelir Hipotezi — Milton Friedman ekolüne dayanan, tüketim harcamalarının kısa vadeli dalgalanmalardan ziyade uzun dönemli beşeri, fiziki ve finansal varlıkların sağlayacağı ortalama gelir beklentisine (sürekli gelir) bağlı olduğunu belirten teoridir.

Yatırım — Ekonomide sermaye stokuna yapılan net ilaveler olarak tanımlanan, üretim kapasitesini artırmaya yönelik her türlü harcama ve faaliyet bütünüdür. Kamu ve özel sektör yatırımları olarak ikiye ayrılır.

Sermayenin Marjinal Etkinliği (Mec) — Yatırıma ilave edilecek son birim sermayenin belirli bir dönemde sağlayacağı net getiri miktarını gösteren orandır. Yatırımcılar yatırım kararı alırken bu oranı piyasa faiz oranıyla karşılaştırırlar.

Sabit Sermaye Yatırımları — Ekonomide üretimi artırmak veya mevcut sermaye stokunu korumak amacıyla makine, teçhizat ve üretim parkuruna yapılan yatırımlardır (örneğin yıpranan makinelerin yenilenmesi).

Planlanmayan Stok Yatırımları — Firmaların üretmiş oldukları malları öngörülen plan dahilinde piyasada satamamaları sonucunda elerinde kalarak zorunlu olarak stoka ayırmak zorunda kaldıkları mal miktarını ifade eder.

Uyarılmış Yatırımlar — Milli gelir seviyesinde meydana gelen artışların toplam talebi büyütmesi sonucunda yeni kapasite oluşturmak amacıyla yapılan ve gelir düzeyine doğrudan bağlı olan yatırımlardır.