Ana Sayfa » İstanbul Üniversitesi AUZEF » Maliye Lisans Programı » Vergi Hukuku

Ünite 3: Vergi Hukukunun Kaynakları — Doğru/Yanlış

Gösterilen tanım o kavrama ait mi? 15 soru var.

1 / 150 doğru

Yönetmelik

Başbakanlık, bakanlıklar ve kamu tüzel kişilerinin kendi görev alanlarını ilgilendiren kanun ve tüzüklerin uygulanmasını sağlamak üzere çıkardıkları yazılı hukuk kurallarıdır.

Yönetmelik — Başbakanlık, bakanlıklar ve kamu tüzel kişilerinin kendi görev alanlarını ilgilendiren kanun ve tüzüklerin uygulanmasını sağlamak üzere çıkardıkları yazılı hukuk kurallarıdır.

Mali Güce Göre Vergilendirme — Kişilerin kamu hizmetlerinden yararlanma derecelerine bakılmaksızın, sadece sahip oldukları ekonomik ve ödeme iktidarlarına (gelir, servet, tüketim) göre vergilendirilmesidir.

İçtihadı Birleştirme Kararı — Yüksek mahkemelerin daireleri veya kurulları arasındaki çelişkili kararları gidermek amacıyla verilen, alt mahkemeleri ve idareyi hukuken bağlayan kararlardır.

Hukuku Bildiren Kaynak — Hukuk kurallarının dış dünyada büründüğü yazılı ve resmi biçimleri, yani kanun, tüzük, yönetmelik gibi şekli görünüm yollarını ifade eder.

Parafiskal Yükümlülük — Vergi benzeri mali yükümlülükler olup, devletin veya kamu tüzel kişilerinin belirli hizmetleri finanse etmek üzere kanunla topladığı fon ve aidat benzeri ödemelerdir.

Tüzük — Bakanlar Kurulu tarafından, kanunun uygulanmasını göstermek üzere Danıştay'ın incelemesinden geçirilerek çıkarılan ve Cumhurbaşkanınca imzalanıp yayımlanan yazılı kurallardır.

Yardımcı Kaynak — Yeni bir hukuk kuralı koymayan, sadece mevcut asli kuralların açıklanmasını, yorumlanmasını ve uygulanmasını kolaylaştıran kaynaklardır. Bilimsel doktrin ve açıklayıcı tebliğler buna örnektir.

Özelge (Mukteza) — Mükelleflerin vergi kanunlarının uygulanması konusunda düştükleri tereddütler üzerine idareden yazılı olarak istedikleri ve idarece kendilerine verilen yazılı yanıtlardır.

Verginin Genelliği İlkesi — Herkesin, herhangi bir sınıf, zümre veya kişiye ayrıcalık tanınmaksızın, kamu giderlerini karşılamak üzere vergi ödemekle yükümlü olması esasıdır.

Asli Kaynak — Hukuk düzeninde doğrudan yeni bir kural (norm) koyma gücüne sahip olan, herkes için bağlayıcı nitelikteki birincil hukuk kaynaklarıdır. Kanunlar ve Anayasa bu gruptadır.

Hukuku Doğuran Kaynak — Hukuk kurallarının kökenini, ortaya çıkış nedenlerini ve bu kuralları oluşturan devlet organlarını ifade eden kaynak kavramıdır.

Kanun Tasarısı — Bakanlar Kurulu tarafından hazırlanarak yasama organı olan Türkiye Büyük Millet Meclisine sunulan kanun teklifi taslaklarıdır.

Kanun Teklifi — Türkiye Büyük Millet Meclisi üyeleri (milletvekilleri) tarafından bireysel veya toplu olarak Meclis Başkanlığına sunulan kanun önerileridir.

Sirküler — Mükelleflerin tereddüt ettikleri konulara ilişkin olarak Gelir İdaresi Başkanlığının aynı durumdaki tüm mükellefleri aydınlatmak amacıyla yayımladığı genel nitelikli açıklamalardır.

Verginin Kanuniliği İlkesi — Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin ancak yasama organı tarafından çıkarılacak bir kanunla konulabilmesini, değiştirilebilmesini veya kaldırılabilmesini öngören ilkedir.