Osmanlı Devletinin asıl savaş gücünü eyalet kuvvetleri oluşturuyordu. Bu bölümde
klasik dönemin eyalet kuvvetleri olan timarlı sipahiler incelenmiştir. Eyalet ordusunun öncü
ve geri hizmet birlikleri ise yaya, müsellem, yürük, cerehor, canbaz, akıncı, deli, azeb, gönüllü
ve beşli denilen yardımcı kuvvetlerden meydana gelirdi.
XVII. yüzyıldan itibaren Osmanlı ordu teşkilatında gittikçe ilerleyecek olan
bozulmalar meydana gelmiştir. Dersin bundan sonraki bölümünde ise Tanzimat sonrasında da
devam edilecek olan yenilik hareketleri ele alınmıştır. Devlet bunlara karşı XVII. ve özellikle
XVIII. yüzyılda ıslahat çalışmaları başlatmıştır. Bu ıslahat çalışmalarında model batı seçilmiş,
böylece Osmanlı ordusu yavaş yavaş batılılaşma sürecine girmiştir. Bu cümleden olarak
Osmanlı askerî teşkilatında III. Selim ve II. Mahmud dönemi yapılan yeniliklerin ayrı bir yeri
vardır. Tanzimat sonrası askeri teşkilatta askere alınma usulleri kademeli olarak değiştirilmiş
askerî teşkilatın başı olan Seraskerlik Kurumu teşkilatlandırılmıştır. Devamında ise Harbiye
Nezareti kurulmuştur.
