Ana Sayfa » Anadolu Üniversitesi AÖF » Acil Durum ve Afet Yönetimi Önlisans Programı » Atatürk İlkeleri ve İnkılap Tarihi 2

Ünite 3: Atatürk İlkeleri ve Atatürk Döneminde Dil-Tarih ve Kültür Alanındaki Çalışmalar — Doğru/Yanlış

Gösterilen tanım o kavrama ait mi? 25 soru var.

1 / 250 doğru

Şer’iye ve Evkaf Vekâleti

Osmanlı Devleti'nde dinî işler ve vakıflardan sorumlu olan bakanlıktır. Laiklik adımları kapsamında 3 Mart 1924'te kaldırılmış, yerine Diyanet İşleri Başkanlığı ve Vakıflar Genel Müdürlüğü kurulmuştur.

Şer’iye ve Evkaf Vekâleti — Osmanlı Devleti'nde dinî işler ve vakıflardan sorumlu olan bakanlıktır. Laiklik adımları kapsamında 3 Mart 1924'te kaldırılmış, yerine Diyanet İşleri Başkanlığı ve Vakıflar Genel Müdürlüğü kurulmuştur.

Tevhid-i Tedrisat Kanunu — 3 Mart 1924 tarihinde çıkarılan ve Türkiye'deki bütün eğitim kurumlarını Millî Eğitim Bakanlığına bağlayarak eğitimde ikiliği kaldıran laikleşme kanunudur.

İnkılap — Bir durumdan veya halden başka bir hale dönüşme, köklü değişim demektir. Atatürk anlayışında eskimiş ve milleti geri bırakmış kurumları yıkarak yerlerine en yüksek medeni icaplara uygun yeni kurumlar koymaktır.

Millet Mektepleri — Harf İnkılabı sonrasında yeni Latin esaslı Türk alfabesini okuma-yazma çağını geçmiş yetişkin vatandaşlara öğretmek amacıyla 1 Ocak 1929'da açılan eğitim kurumlarıdır.

Örfî Hukuk — İslam hukuku dışındaki alanlarda padişahların ferman ve kanunnamelerle koydukları, gelenek ve devlet ihtiyaçlarına dayanan hukuk kuralları bütünüdür.

Statükocu (Anti-Revizyonist) Politika — Savaş sonrası kurulan uluslararası düzeni ve mevcut sınırları korumayı hedefleyen, barışçıl ve mevcut durumu sürdürmeye odaklı dış politika anlayışıdır.

Güneş-Dil Teorisi — 1930'lu yıllarda Türk dilinin dünyadaki en eski dillerden biri olduğunu ve diğer pek çok dile kaynaklık ettiğini bilimsel olarak kanıtlamak amacıyla ortaya atılmış dil teorisidir.

Milliyetçilik — Ortak tarih, dil, kültür ve beraber yaşama arzusuna sahip olan insan topluluğunun bağımsızlığını ve huzurunu hedefleyen düşünce akımıdır. Atatürk milliyetçiliği ırkçılığı reddeder ve kapsayıcı, birleştirici bir yapıdadır.

Türk Tarihi Tetkik Cemiyeti — 15 Nisan 1931'de kurulan, Türk tarihini derinlemesine ve bilimsel yöntemlerle araştıran kurumdur. 1935'te Türk Tarih Kurumu adını almıştır.

Darülbedayi — 1914 yılında İstanbul'da kurulan ve Osmanlı'dan Cumhuriyet'e intikal eden ilk resmî Türk tiyatro kurumudur. 1934 yılında İstanbul Şehir Tiyatrosu adını almıştır.

İhtilal — Mevcut siyasi ve toplumsal düzeni zora ve kuvvete başvurarak değiştirme veya yıkma hareketidir. İnkılabın ilk hazırlık ve yıkım safhasını ifade eder.

Revizyonist Politika — Birinci Dünya Savaşı sonrasında imzalanan barış antlaşmalarının getirdiği sınırları ve statükoyu kabul etmeyip bunları değiştirmek isteyen devletlerin (örneğin Almanya ve İtalya) izlediği saldırgan politika.

Türk Tarih Tezi — Türklerin sarı ırktan olmadığını, dünya medeniyetine öncülük eden beyaz ırktan olduğunu ve Anadolu'nun en eski yerli halklarıyla tarihi bağları bulunduğunu savunan cumhuriyet dönemi tarih tezi.

Musiki Muallim Mektebi — Cumhuriyet döneminde ilköğretim ve ortaöğretim kurumlarına müzik öğretmeni yetiştirmek amacıyla 1924 yılında Ankara'da açılan kurumdur.

Teşvik-i Sanayi Kanunu — 1927 yılında yerli ve özel sanayicileri desteklemek, onlara kredi, arazi ve vergi muafiyeti sağlamak amacıyla çıkarılan ancak sermaye yetersizliği nedeniyle tam başarıya ulaşamayan kanun.

Laiklik — Din ve devlet işlerinin birbirinden ayrılması, devlet düzeninin akla, bilime ve hukuka dayandırılmasıdır. Din ve vicdan hürriyetini güvence altına alarak devletin tüm inançlara eşit mesafede durmasını sağlar.

Halkçılık — Toplumda hiçbir kişiye, sınıfa veya zümreye ayrıcalık tanınmamasını, tüm vatandaşların kanun önünde eşitliğini ve yönetimin doğrudan halka dayanmasını öngören Atatürk ilkesidir. Sınıf mücadelesini reddeder, mesleki iş bölümü ve sosyal dayanışmayı esas alır.

Birinci Beş Yıllık Sanayi Planı — 1934 yılında yürürlüğe konan, hammaddesi yurt içinde olan tekstil, maden, kimya ve kâğıt gibi sanayi kollarında devlet eliyle fabrikalar kurulmasını sağlayan başarılı plan.

Sanayi Nefise Mektebi — 1883 yılında kurulan Osmanlı'nın ilk güzel sanatlar okuludur. Cumhuriyet döneminde Güzel Sanatlar Akademisi adını almış ve heykel, mimarlık gibi yeni bölümler eklenmiştir.

Cumhurbaşkanlığı Filarmoni Orkestrası — Osmanlı'daki Mızıka-i Hümayun'un Ankara'ya getirilerek önce Cumhurbaşkanlığı Musiki Heyeti, 1933'te ise bu ismi almasıyla oluşturulan çok sesli müzik topluluğudur.

Özsoy Operası — Bestesi Adnan Saygun'a, librettosu Münir Hayri Egeli'ye ait olan, İran Şahı Rıza Pehlevi'nin 1934'teki Türkiye ziyareti onurına sahnelenen ilk Türk operasıdır.

Mutedil Devletçilik — Atatürk'ün ekonomide uyguladığı, özel mülk ve teşebbüsü esas alan ancak ülkenin zorunlu ihtiyaçları ve büyük yatırımları için devletin bizzat devreye girmesini öngören ılımlı karma ekonomik sistemdir. Komünizm ve sosyalizmdeki kolektivizmden tamamen farklıdır.

Türk Dili Tetkik Cemiyeti — 12 Temmuz 1932'de Atatürk'ün talimatıyla kurulan, Türkçeyi yabancı etkilerden arındırmayı ve bir bilim dili yapmayı hedefleyen kurumdur. 1936'da Türk Dil Kurumu adını almıştır.

Tarih-i Osmani Encümeni — 1908 İkinci Meşrutiyet döneminde Osmanlı tarihi üzerine bilimsel araştırmalar yapmak ve yayın çıkarmak üzere kurulan ilk resmî tarih heyetidir.

D Grubu — 1933 yılında Türk resim sanatına yenilik getirmek, batıdaki gelişmeleri takip edip sergiler ve sanat tartışmaları düzenlemek amacıyla kurulan ressamlar topluluğudur.