Ana Sayfa » Anadolu Üniversitesi AÖF » Aşçılık Önlisans Programı » Turizm Sosyolojisi

Ünite 7: Turizm ve Kültür İlişkisi — Doğru/Yanlış

Gösterilen tanım o kavrama ait mi? 18 soru var.

1 / 180 doğru

Eko-turizm

••• planlaması ve gelişimi sürecinde ekolojik faktörlerin dikkate alınmasını, doğal ve kültürel mirasın korunmasını ve ••• faaliyetlerinin ekolojik ilkeler doğrultusunda yürütülmesini ifade eden sürdürülebilir ••• modelidir.

Eko-turizm — Turizm planlaması ve gelişimi sürecinde ekolojik faktörlerin dikkate alınmasını, doğal ve kültürel mirasın korunmasını ve turizm faaliyetlerinin ekolojik ilkeler doğrultusunda yürütülmesini ifade eden sürdürülebilir turizm modelidir.

İkincil Doğa — İlkel ve tarımcı toplumların sınırlı müdahalesine tezat olarak, modern endüstri çağında insan emeği, teknolojisi ve üretimi aracılığıyla doğanın yeniden inşa edilmesiyle ortaya çıkan yapay çevre ortamıdır.

Sürdürülebilir Kalkınma — Bugünün ihtiyaçları karşılanırken, gelecek kuşakların da kendi ihtiyaçlarını karşılayabilme olanağından ve refahından ödün vermemeyi esas alan, çevreyi kıt bir girdi olarak kabul eden ekonomik büyüme yaklaşımıdır.

Hegemonya — Güçlü grupların güçsüz gruplar üzerinde hâkimiyet kurması anlamına gelen, hem ulusal politik yapılanmada hem de uluslararası sistem içinde kullanılan güç ilişkisi biçimidir. Turizmde merkez ülkelerin çok uluslu şirketlerinin seyahat yönlerini belirlemesi buna örnektir.

Yeniden Kullanım — Atık yönetiminde atıkların orijinal biçimlerini koruyarak aynı veya farklı bir amaçla, dönüştürülmeden tekrar kullanılması esasına dayanan, ekonomik ve çevresel maliyeti en düşük yöntemlerden biridir.

Çevre Yönetim Sistemi (ÇYS) — Bir ekonomik faaliyetin veya işletmenin tüm üretim süreçlerindeki çevresel etkilerini tespit ederek kontrol altına alan, kirliliği azaltmayı ve kaynak tasarrufu sağlamayı hedefleyen yönetim mekanizmasıdır.

Söylem — Belli bir amaca yönelik olarak, belli bir grubun düşüncelerinin dil ve anlatım yoluyla temsil edilmesidir. Turizmde istihdam ve modernleşme yaratan kalkınma söylemi ile çevrenin korunmasını öncelikleyen sürdürülebilirlik söylemi karşıt örneklere dayanır.

İdeoloji — Güç ilişkileri çerçevesinde belli bir çıkar grubunun düşüncelerinin ve çıkarlarının sistemli bir şekilde temsil edilmesidir. Turizmde sürdürülebilirlik ilkesinin çevre ülkelere dayatılan bir standart haline gelmesi ideolojik bir araç olarak değerlendirilebilir.

Doğaya Geri Dönüş — Endüstriyel toplumun yarattığı çevre kirliliği, gürültü ve yabancılaşmadan kaçarak insanların doğal ortamlara, sakinliğe ve bozulmamış ekosistemlere yönelmesini ifade eden toplumsal ve turistik eğilimdir.

Geri Dönüşüm — Kullanım dışı kalan atık malzemelerin çeşitli fiziksel ve kimyasal işlemlerden geçirilerek tekrar üretim sürecine dahil edilmesi ve ham maddeye dönüştürülmesi yöntemidir.

Örgütsüzleşmiş Kapitalizm — Maddi olmayan üretimin, özellikle imajların, kültürün, tüketimin, küresel ve yerel akışlar ile çevre kaygısının egemen olduğu kapitalizm aşamasıdır. Bu aşamada turizm toplumsal yaşamın tüm alanlarını ele geçirerek sınırlarını eritmiştir.

Taşıma Kapasitesi — Bir turizm bölgesinin, yörenin doğal, sosyo-kültürel ve kentsel çevresine zarar vermeden ve ziyaretçilerin tatmin düzeyini düşürmeden ağırlayabileceği maksimum turist ve yatırım düzeyidir.

Çevresel Etki Değerlendirmesi (ÇED) — Planlanan bir yatırım veya projenin fiziksel, biyolojik, sosyal ve ekonomik çevre üzerindeki olası olumlu ve olumsuz etkilerini henüz proje başlamadan önce belirleyip önlem almayı amaçlayan pro-aktif ve engelleyici süreçtir.

Alternatif Turizm — Deniz-kum-güneş üçlüsüne dayalı kitle turizminin dışında kalan, kütlesel olmayan, çevreye duyarlı ve turistlerin bireysel, ideolojik veya kültürel taleplerine göre şekillenen turizm türlerinin genel adıdır.

Kaçış Sorunu (Leakage) — Çevre ülkelerdeki turizm destinasyonlarının elde ettiği turizm gelirlerinin büyük bir kısmını, merkez ülkelerdeki çok uluslu turizm şirketlerine, ithal girdilere ve yabancı yatırımlara geri aktarmak zorunda kalması durumudur.

Turizmin Sonu — Lash ve Urry tarafından örgütsüzleşmiş kapitalizm dönemi için kullanılan, turizmin özgüllüğünün dağılarak tüm toplumsal ve kültürel yaşantıyı ele geçirdiği ve insanların sürekli simüle edilmiş imajlar tükettiği aşamayı ifade eden kavramdır.

Su Yönetimi — Konaklama işletmelerinde suyun temini, tasarruflu tüketimi, kalitesinin kimyasal ve bakteriyolojik olarak artırılması ve atık suların arıtılarak yeniden ekonomiye kazandırılması süreçlerinin planlanmasıdır.

Metalaşma — Toplumsal yapı içinde manevi, kültürel veya doğal değer taşıyan bir takım mal ve hizmetlerin pazar için seri şekilde üretilerek para karşılığı satılan ticari birer nesneye dönüştürülmesi sürecidir.