Smith, kriz sonrasında kullanılan reaktif iletişim stratejilerini 7 temel başlıkta toplamıştır: Önleyici hareket, saldırgan tepki, savunucu tepki, oyalayıcı tepki, sesli üzüntü bildirme, düzeltici davranış ve stratejik hareketsizlik.
Halkla ilişkiler planlaması disiplinli 4 adımdan oluşur: 1. Amaç ve hedeflerin tespiti, 2. Hedef kitle seçimi ve analizi, 3. Medya ve taktiklerin belirlenmesi ile zaman planlaması, 4. Değerlendirme yapılması.
İletişim kampanyalarında başarı sırasıyla 3 basamaktan geçer: Farkındalık (bilişsel/bilgi), Kabul etme (duygusal/tutum) ve Harekete geçirme (davranışsal/eylem). Bir basamak atlanarak doğrudan davranış beklenemez.
İletişim taktiklerinde erişilen kişi sayısı arttıkça ikna edici etki düşer. Kişilerarası iletişim az kişiye ulaşıp en yüksek iknayı sağlarken; reklam medyası milyonlara ulaşıp en düşük ikna gücünü üretir.
Medya ilişkileri verilerine göre günümüzde gazetelerde yayınlanan haberlerin yaklaşık üçte ikisinin (yaklaşık %66) ana kaynağını halkla ilişkiler uzmanlarının hazırladığı basın bültenleri ve materyaller oluşturur.
Kişilerarası iletişim taktikleri 3 ana grupta toplanır: 1. Kişisel Katılım (paydaş toplantıları, fabrika gezileri), 2. Bilgi Değişimi (seminer, sempozyum, fuar, konuşmalar), 3. Özel Etkinlikler (festival, yarışma, açılışlar).
Kurumsal medya araçlarında (bülten, broşür, yıllık rapor, web sitesi) mesajın içeriği, dili, tasarımı, yayın zamanı ve dağıtımı tamamen kuruluşun kontrolü altındadır; ancak güvenilirlik haber medyasından düşüktür.
Haber medyasında kullanılan araçlar 4 grupta incelenir: Doğrudan haber materyalleri (bültenler, medya kiti), Dolaylı haber materyalleri (basın danışmanlığı), Görüş materyalleri (editöre mektup) ve İnteraktif haber fırsatları (haber konferansı, röportaj).