Ana Sayfa » Anadolu Üniversitesi AÖF » İktisat Lisans Programı » Genel İşletme

Ünite 5: İşletmelerde Yönetim — Kavram Eşleştirme

Tur 1 / 40 / 5 eşleşti

Önce bir kavram seç, sonra karşılığı olan tanıma dokun.

Kavramlar

Tanımlar

Yukarıdan bir kavram seç.

Profesyonel Yönetim — Bir işletmede temel karar organlarının ve hiyerarşik yapının aile mensupluğuna veya siyasal görüşe değil, uzmanlık ve yetenek esasına göre seçilen kişiler tarafından doldurulmasıdır. Büyük işletmelerde sahiplik ile yöneticiliğin ayrılmasıyla ortaya çıkmıştır.

Yönetim Piramidi — İşletmedeki yönetsel kademelerin alt, orta ve üst olmak üzere hiyerarşik olarak konumlandığı yapıdır. Tabanı sayıca fazla olan yönetsel görevi olmayan çalışanlar oluşturur.

Üst Kademe Yönetim — İşletmenin bir bütün olarak görüldüğü, tüm işletmeyi ilgilendiren uzun dönemli genel politika ve stratejilerin belirlendiği en tepe yönetim kademesidir. Genel müdür veya genel direktör unvanına sahip yöneticiler bu gruptadır.

Teknik Yetenek — Yöneticinin fonksiyonel uzmanlık alanını (pazarlama, muhasebe, üretim vb.) ifade eden görevleri yerine getirmek için ihtiyaç duyduğu işe özgü bilgi ve teknikleri kapsar. Alt yönetim kademelerinde büyük önem taşır.

Beşeri Yetenek — Bireysel olarak ya da grup faaliyetleri içerisinde diğer insanlarla birlikte çalışabilme, iletişim kurma, güdüleme ve liderlik yapma becerisidir. Yönetimin tüm kademeleri için eşit derecede önem taşır.

Kavramsal Yetenek — Yöneticinin işletmeyi bir bütün olarak görebilmesini, operasyonel fonksiyonlar arasındaki ilişkileri ve dış çevre belirsizliklerini kavrayabilmesini ifade eder. Stratejik düşünmekle ilgilidir ve üst yönetimde önem kazanır.

Monitör Rolü — Yöneticinin periyodik raporları okuyarak veya bireylerle irtibat kurarak işletmeyi ve dış çevresini daha iyi anlamak amacıyla bilgi toplamasını içeren bilgi sağlama rolüdür.

Girişimci Rolü — Yöneticinin işletmeyi daha iyi hâle getirmek için çevredeki değişim, gelişim ve yenilikleri izlemesi ve işletmeye kazandırmasıyla ilgili karar verici rolüdür.

Planlama — Amaçlar ile bunlara ulaştıracak araçların ve olanakların seçilmesi veya belirlenmesidir. Yönetimin ilk fonksiyonu olup neyin, ne zaman, nasıl ve kim tarafından yapılacağını belirler.

Örgütleme — Planda belirlenen amaçlara uygun bir yapı oluşturularak bu yapı içerisindeki işler, kişiler ve birimler arasındaki yetki ve sorumluluk ilişkilerinin kurulması sürecidir.

İş Bölümü ve Uzmanlaşma — İşletme içerisindeki işlerin ayrı ayrı görevlere bölünmesi ve çalışanın işin tamamı yerine sadece kendi görevine odaklanarak uzmanlaşmasıdır.

Komuta Birliği — Bir organizasyonda her astın sadece bir üstten emir alması ve sadece bir üste karşı sorumlu olması ilkesidir; emir karmaşasını önler.

Yetki Devri — Yöneticilerin sahip oldukları yetkilerin bir kısmını astlarına devretmesidir; ancak bu durum yetki devreden yöneticinin sorumluluğunu ortadan kaldırmaz.

Yöneltme — Yöneticilerin astlarına emir verme veya başka yollarla ne yapılması gerektiğini bildirmesi, çalışanları liderlik, güdüleme ve iletişim yoluyla işletme amaçları doğrultusunda harekete geçirmesidir.

Güdüleme (Motivasyon) — Bireylerin belirlenen amaçlar yönünde kendi arzu ve istekleri ile hareket etmelerini sağlamak ve insanları belirli bir amaca doğru sürekli harekete geçirmek için gösterilen çabalardır.

Biçimsel İletişim — İşletme içi yönetim hiyerarşisine ve emir komuta zincirine bağlı olarak aşağı, yukarı, yatay veya çapraz yönde gerçekleştirilen iletişim türüdür.

Kontrol (Denetim) — Örgütsel faaliyetlerin sonuçlarının önceden belirlenmiş amaç, hedef ve standartlara uygunluk düzeyini belirlemek ve sapma varsa düzeltme yapmak amacıyla gerçekleştirilen faaliyettir.

Eş Zamanlı Kontrol — Standartlara uygunluğu sağlamak üzere faaliyetler ve süreçler yürütülürken anlık izlenmesi ve gerekli ayarlamaların yapılmasıdır (örneğin üretim bandındaki arızayı fark edip durdurmak).