Ünite 4: Dağıtım Ağı Tasarımı — Önemli Kavramlar

Üst yönetim tarafından alınan, genellikle 1-3 yıllık uzun dönemi kapsayan, yüksek maliyetli ve geri dönüşü zor olan kararlardır. Dağıtım ağında aktarma noktalarının sayısı ve yer seçimi bu kararlara örnektir.

Stratejik ve operasyonel kararlar arasında bir ara yüz oluşturan, orta vadeli planlama kararlarıdır. Depoların iç tasarımı, çalışacak insan sayısı ve araç filosu büyüklüğü bu kapsama girer.

Günlük veya haftalık faaliyetleri kapsayan, en fazla 30 günlük döneme odaklanan en alt düzey kararlardır. Hangi şoförün hangi aracı kullanacağı ve araç çizelgeleme bu kararlardandır.

Üretim ve dağıtım kararlarının uzun dönemli talep tahminlerine dayandırıldığı tedarik zinciri stratejisidir. Müşteri talebine hızlı yanıt veremez ve yüksek stok birikimi riski taşır.

Üretim ve dağıtımın tamamen gerçek müşteri talebiyle tetiklendiği, envanter tutulmayan sistemdir. Fast food restoranlarında sipariş anında mutfağa bilgi gitmesi bu sisteme örnektir.

Nihai ürünlerin üretildiği noktadan talep noktasına, araya hiçbir depo veya aktarma noktası girmeden, bekletilmeden doğrudan ulaştırılması stratejisidir.

Farklı noktalara gidecek ürünlerin ara depolarda bir araya getirilip geçici olarak stoklanması ve ihtiyaç halinde talep noktalarına buralardan gönderilmesi sürecidir.

Ara stok depolarının sadece birer transfer istasyonu olarak kullanıldığı, stok tutulmasına izin verilmeyen ve senkronize dağıtımı hedefleyen konsolide dağıtım yöntemidir.

Ulusal ve uluslararası yük taşımacılığı, dağıtımı, depolama ve kombine taşımacılık hizmetlerinin bir arada sunulduğu, karayolu, demiryolu ve denizyolu erişimi olan özel alanlardır.

Potansiyel noktalar arasından p sayıda tesis açarak, müşterilerin bu tesislere olan toplam (veya ağırlıklı) mesafesini en azlamayı amaçlayan klasik bir yer seçimi modelidir.

1968 yılında geliştirilen, P-Ortanca probleminde açılmış bir tesisi kullanılmayan bir noktaya taşıyarak amaç fonksiyonunu iyileştirmeyi hedefleyen sezgisel bir geliştirme algoritmasıdır.