Bu Ünitede Neler Öğrendik?myders hazırladı
Bu bölümde, Tanzimat dönemi ile Servet-i Fünun edebiyatı arasında bir köprü vazifesi gören Ara Nesil dönemi ve bu dönemin mensur türlerdeki gelişimi ele alınmıştır. Dönemin yazarları, Ahmet Midhat Efendi’nin öğretici çizgisinden uzaklaşarak estetik kaygılara ve Batılı edebî akımlara yönelmişlerdir. Hikâye türünde Nabizâde Nâzım’ın öncülüğünde Karabibik gibi realist eserlerle köye yöneliş başlamış, Mehmet Celâl ve Fatma Makbule Leman gibi isimlerle toplumsal temalar işlenmiştir. Roman türünde ise Nabizâde Nâzım’ın Zehra eseriyle ilk psikolojik roman denemeleri yapılmış, Mizancı Mehmet Murat ve Fatma Âliye Hanım gibi yazarlar toplumsal meseleleri ve kadın sorunlarını eserlerine taşımışlardır.
Baskıcı sansür koşulları nedeniyle tiyatro türü, aile ve evlilik temaları etrafında sınırlı kalmıştır. Öte yandan bu dönem, edebiyatın kuramsal temellerinin atıldığı bir evre olmuştur. Abdülhalim Memduh’un edebiyat tarihi alanındaki çalışmaları ile Hâlit Ziya’nın roman teorisini ele alan eseri, alanın ilk kapsamlı örnekleri olarak öne çıkmıştır. Ayrıca dönem aydınları arasında gerçekleşen romantizm ve realizm tartışmaları, Türk eleştiri tarihinin ilk büyük hesaplaşmalarını oluşturmuştur. Bu kuşak, Batılı anlamda kuramsal bir altyapı hazırlayarak Servet-i Fünun edebiyatına zemin hazırlamıştır.