Önlük-Artlık UyumuBir sözcükteki ünlülerin veya art-ön ikiliğine sahip ünsüzlerin tamamının ya art damak ya da ön damak seslerinden oluşması kuralıdır. Örneğin 'başlık' sözcüğünde tüm ünlüler art damak sesidir ve ek de buna uyarak art ünlülü gelmiştir.
Düzlük-Yuvarlaklık UyumuSözcüğün ilk hecesinde düz ünlü varsa sonraki hecelerde sadece düz; yuvarlak ünlü varsa sonraki hecelerde dar-yuvarlak veya düz-geniş ünlülerin bulunması kuralıdır. Örnek olarak 'gözümüzey' kelimesinde dudak uyumu kuralı açıkça takip edilebilir.
Ötümlülük-Ötümsüzlük UyumuÖtümlü ve ötümsüz varyantları olan bir ekteki ünsüzün, kendinden önceki sesin ötümlü veya ötümsüz oluşuna göre şekil değiştirmesidir. Örneğin ötümsüz 'ağaç' sözcüğünden sonra ek '-ta' olurken, ötümlü 'yol' sözcüğünden sonra '-da' olur.
Açık HeceÜnlü ile biten hecelere verilen isimdir. Türkçede köken olarak sadece ilk heceler veya birleşik kelimelerin iç kavşak noktaları ünlü ile başlayabilir, yani açık hece yapısı kurala bağlıdır.
Kapalı HeceÜnsüz ile biten hecelere denir. Türkçede en yaygın hece tipleri arasında ünsüz-ünlü-ünsüz gibi kapalı hece yapısına sahip kalıplar geniş yer tutar.
KavşakKonuşma sırasında sözcükler arasında bulunan kısa soluklanma aralığıdır. Kavşağın kaybolması bazen 'balkon açıkmış' ve 'balkona çıkmış' örneklerinde olduğu gibi anlam farklılıklarına yol açabilir.
İkiz Ünlülerden KaçınmaTürkçe için tipik olan ve bir hecede birden fazla ünlünün bulunmamasını veya iki ünlowenin yan yana gelmemesini öngören fonetik kuraldır. Ünlüyle biten kelime ünlü ek aldığında araya yardımcı ses girer.
Bağlama ÜnlüsüÜnsüzle biten bir sözcüğe ünsüzle başlayan bir ek geldiğinde, Türkçede hece sonunda olamayacak ünsüz çakışmalarını önlemek için araya giren dar ünlüdür. Örnek: 'el-i-m' kelimesindeki /i/ sesi.
Bağlama ÜnsüzüSözcüğün ünlüyle bitmesi ve ekin ünlüyle başlaması durumunda ikiz ünlü oluşumunu engellemek için araya giren ünsüzdür. Türkoloji çalışmalarında asli bağlama ünsüzü /-y-/ sesidir.
En Az Çaba YasasıDillerin sürekli değişim içinde olmasını sağlayan evrensel bir eğilimdir. Konuşma sırasında sesletimi kolaylaştırmak amacıyla ötümsüz ünsüzlerin ünlü komşuluğunda ötümlüleşmesi gibi durumlar bu yasayla açıklanır.
Zamir N'siYardımcı ses gibi görünen ancak köken olarak zamirlerin çekiminde kullanılan /n/ sesidir. Özellikle 3. kişi üyelik ekleri ile durum ekleri arasında ('ev-i-n-de') bağlayıcı bir rol üstlenir.
ArkaizmDilin güncel söyleyiş ve uyum süreçlerini göz ardı ederek, alıntı sözcükleri eski asıllarına veya köken dillerindeki telaffuzlarına göre söyleme çabasıdır. Örneğin 'zevk' kelimesindeki /k/ sesini art damak ünsüzü olarak okuma ısrarı.
Birincil Uzun ÜnlülerTürkçe için tipik olmayan ve köken olarak sözcüklerde yer alan uzun ünlülerdir. Türkçe kökenli sözcüklerde primer uzun ünlüler bulunmaz, uzunluklar genellikle /ğ/ düşmesi gibi ikincil yollarla oluşur.