BipedalizmGünümüzde sadece insanlarda görülen, iki ayak üzerinde dik duruş ve yürüyüş biçimidir. Hominid evriminde kritik bir aşama olup, iskelet yapısında büyük morfolojik değişmelere yol açmıştır.
Hominidİnsanımsı, insan soyunu ve iki ayak üzerinde yürüyen soyu tükenmiş yakın akraba atalarını kapsayan canlı grubudur. Bipedalizm hominid – hominoid ayrımının temel özelliklerindendir.
BraşiasyonMaymunların ve bazı primatların kollarını kullanarak ağaç dallarında sallanarak ilerleme biçimidir. 1920'li yıllardaki baskın görüşlere göre bipedalizmin bu hareketten evrimleştiği savunulmuştur.
Foramen MagnumKafatasının kaide kısmında yer alan ve omuriliğin beyinle birleştiği büyük deliktir. Bipedalizmle birlikte bu delik kafanın arkasından kaideye kayarak kafatasının omurga üzerinde dikey konuma gelmesini sağlamıştır.
Termoregülasyon ModelWheeler (1991) tarafından önerilen, sıcak Afrika ortamında bipedal durmanın vücudun güneş ışığına maruz kalan alanını azaltarak sıcaklık kaybı artışı ve su ihtiyacını azalttığını öne süren teoridir.
Postural Beslenme HipoteziHunt (1996) tarafından öne sürülen ve bipedalizmin kökenini besin arama ve toplama sırasındaki duruş biçimlerine bağlayan ekolojik bir modeldir.
Valgus Açısıİnsan femur formunun diz ile yaptığı 90 dereceden daha az olan açıdır. Apelerde bu açı hemen hemen 90 derecedir ve bipedal yürüyüşün mekanik dengesinde kritik rol oynar.
ArborealAğaçlarda yaşayan veya yaşamını ağaçlar üzerinde sürdüren canlıların genel özelliğidir. Örneğin Pongo (orangutan) neredeyse tamamen arboreal bir yaşam tarzına sahiptir.
LokomosyonCanlıların bir yerden başka bir yere hareket etme, yer değiştirme biçimi ve yeteneğidir. Hominid lokalitelerinde farklı lokomotor adaptasyonlar gözlenmiştir.
PelvisVücudun alt kısmında yer alan ve omurga ile bacaklar arasında köprü kuran çatı kemiğidir. İnsanlar, bipedalizme uyum olarak apelerden daha kısa ve geniş bir pelvise sahiptir.
