Ana Sayfa » Atatürk Üniversitesi ATA AÖF » Çocuk Gelişimi Lisans Programı » Okul Öncesi Eğitim Kurumlarında Program Geliştirme
← Ünite 14
Okul Öncesi Eğitim Kurumlarında Program Geliştirme

Ünite 14: Okul Dışı Öğrenme 2

Behrendt ve Franklin (2014) Araştırması
Alan gezileri üzerine yapılan bu araştırma, okul dışı etkinliklerin öğretim programındaki kazanımlarla doğrudan ilişkilendirilmesinin öğrencilerin öğrenme çıktılarını anlamlı derecede artırdığını ve toplanan değerlendirme verilerinin sistematik kaydedilmesinin program niteliğini koruduğunu ortaya koymuştur.
Anderson ve Zhang (2003) Bulguları
Bu çalışma, okul dışı öğrenme etkinlikleri öncesinde kendilerine amaçlar ve kurallar hakkında yeterli bilgilendirme yapılan öğrencilerin, etkinlik sırasında çok daha yüksek düzeyde katılım ve ilgi gösterdiklerini bilimsel olarak ortaya koymuştur.
Falk ve Dierking (2018) Müze Araştırması
Müze öğrenmesi üzerine yapılan bu araştırma, öğretmenin pasif bir gözlemci olmak yerine aktif bir etkileşim sağlayıcı rol üstlendiğinde öğrencilerin öğrenme düzeylerinin yükseldiğini ve görsel kayıtların yansıtma çalışmalarında çocukların hafızasını tazelediğini kanıtlamıştır.
O'Brien ve Murray (2007) Forest School Çalışması
Forest School (Orman Okulu) uygulamaları üzerine yapılan bu araştırma, açık hava etkinliklerinde güvenliğin ve doğru giyim/ekipman tedariğinin sağlanmasının, çocukların olumsuz hava koşullarında bile fiziksel ve psikolojik olarak rahat hissetmelerini ve öğrenmeye katılımlarını artırdığını göstermiştir.

Anahtar Kavramlar

Okul Dışı ÖğrenmeÖğrencilerin sınıf ortamı dışında, doğa gezileri, müze ziyaretleri veya toplum temelli faaliyetler gibi planlı eğitim deneyimleriyle bilgi, beceri ve tutum kazanmalarını sağlayan yaklaşımdır. Örneğin, çocukların bir botanik bahçesinde bitki türlerini incelemesi bu kapsamda değerlendirilir.
Liderlik RolüÖğretmenin okul dışı etkinlik sırasında sürecin planlanan akışa uygun, zamanı etkin kullanarak ve grup düzenini koruyarak güvenli bir şekilde yürütülmesini sağlama sorumluluğudur. Bu rol, dış ortamdaki olası karmaşayı önlemek için kritik öneme sahiptir.
Rehberlik RolüÖğretmenin etkinlik sırasında çocukların gözlemlerini yönlendirmesi, merak ettikleri konularda sorularına yanıt vermesi ve onların keşif süreçlerini desteklemesidir. Öğretmen bu rolde çocukların dikkatini detaylara çekerek öğrenmeyi derinleştirir.
Kolaylaştırıcı RolüÖğretmenin çocukların aktif katılımını teşvik eden, kendi sorularını sormalarına ve deneyimlerini paylaşmalarına olanak tanıyan bir öğrenme ortamı yapılandırmasıdır. Bu rolde öğretmen doğrudan bilgi aktarmak yerine keşfetme sürecini kolaylaştırır.
Duygusal GüvenlikÇocukların okul dışı öğrenme ortamlarında kendilerini rahat hissettikleri, sorularını çekinmeden sorabildikleri ve gerektiğinde yardım isteyebildikleri destekleyici psikolojik atmosferdir. Bu ortamın sağlanması çocukların öğrenmeye katılımını doğrudan artırır.
Yansıtıcı DeğerlendirmeEtkinlik sonrasında öğrencilerin yaşadıkları deneyimleri resim, drama, hikâye veya grup tartışmaları yoluyla yeniden gözden geçirip anlamlandırmaları sürecidir. Bu süreç, edinilen bilgilerin kalıcılığını artırır ve önceki yaşantılarla ilişkilendirilmesini sağlar.
Deneyimsel Öğrenme ModeliDavid Kolb tarafından geliştirilen, öğrenmenin somut yaşantı, yansıtıcı gözlem, soyut kavramsallaştırma ve aktif deneyimleme olmak üzere dört aşamalı bir döngüden oluştuğunu savunan teoridir. Okul dışı öğrenme sonrasındaki yansıtma aşaması bu modelin yansıtıcı gözlem basamağına denk gelir.
Risk AnaliziOkul dışı öğrenme etkinliği öncesinde öğretmenlerin olası fiziksel, çevresel veya lojistik tehlikeleri önceden belirleyip bunlara karşı önlemler geliştirmesi sürecidir. Mekânın önceden ziyaret edilmesi bu analizin en önemli parçasıdır.
Doğa Temelli ÖğrenmeDoğal ortamlarda gerçekleştirilen, çocukların doğadaki canlı ve cansız varlıkları doğrudan gözlemleyerek çevre bilinci ve bilimsel merak geliştirmelerini amaçlayan etkinliklerdir. Doğa yürüyüşleri ve büyüteçle böcek inceleme çalışmaları buna örnektir.
Kültür Temelli ÖğrenmeMüzeler, sanat galerileri ve tarihi mekânlar gibi kültürel alanlarda gerçekleştirilen, çocukların estetik duyarlılıklarını ve kültürel farkındalıklarını geliştirmeyi hedefleyen öğrenme sürecidir. Sanat müzesi gezileri bu yaklaşıma iyi bir örnektir.
Toplum Temelli ÖğrenmePazar yerleri, postaneler veya itfaiye gibi toplumsal yaşamın aktif sürdüğü alanlarda gerçekleştirilen, çocukların sosyal farkındalık ve iletişim becerilerini geliştiren etkinliklerdir. Yerel pazar ziyareti bu öğrenme türünün tipik bir örneğidir.
Dijital Teknoloji Temelli ÖğrenmeFiziksel olarak erişilmesi zor veya imkânsız olan mekânların sanal gerçeklik, artırılmış gerçeklik veya sanal turlar aracılığıyla dijital ortamda keşfedilmesini sağlayan yaklaşımdır. Sınıfta gerçekleştirilen sanal müze gezileri bu gruptadır.
Sanal Müze Gezisi360 derece görüntüleme teknolojileri kullanılarak internet üzerinden dijitalleştirilmiş müze ve tarihi alanların bilgisayar veya tablet aracılığıyla ziyaret edilmesidir. Google Arts & Culture üzerinden Louvre Müzesi'nin gezilmesi bu kavrama örnektir.
Artırılmış Gerçeklik (AR)Gerçek dünya görüntüsünün üzerine bilgisayar tarafından üretilen ses, görüntü ve grafik gibi dijital verilerin eş zamanlı olarak eklenmesi teknolojisidir. Çocukların tablet kamerasıyla bir çiçeğe bakarken onun üç boyutlu iç yapısını görmesi bu teknolojiyle sağlanır.
Yenilik Etkisi (Novelty Effect)Öğrencilerin ilk kez karşılaştıkları yeni bir fiziksel ortamda duydukları aşırı heyecan ve merak nedeniyle asıl öğrenme görevine odaklanmakta zorluk çekmesi durumudur. Gezi öncesinde sanal turlarla ortamın tanıtılması bu etkiyi azaltır.
Web 2.0 AraçlarıKullanıcıların içerik üretmesine, paylaşmasına ve iş birliği yapmasına olanak tanıyan Padlet, Kahoot, Thinglink gibi etkileşimli internet platformlarıdır. Okul dışı öğrenme sonrasında çocukların gözlemlerini bu platformlarda paylaşması öğrenmeyi pekiştirir.
Doğa GünlüğüÇocukların doğa gezileri sırasında büyüteçlerle gözlemledikleri yaprak, taş veya böcek gibi unsurları çizimler veya basit sembollerle kaydettikleri kişisel defterdir. Bu araç, çocukların ince motor ve bilimsel gözlem becerilerini destekler.

Diğer Önemli Bilgiler

Rickinson ve Diğerleri (2004) İncelemesi

Dış mekân öğrenme araştırmalarını inceleyen bu çalışma, etkinlik sonrası yapılan değerlendirmelerin öğrenme çıktılarını pekiştirdiğini ve okul dışı etkinliklerde karşılaşılan sorunların büyük bir kısmının henüz planlama aşamasında alınacak önlemlerle azaltılabileceğini ortaya koymuştur.

Kolb (1984) Deneyimsel Öğrenme Döngüsü

Dört aşamalı (somut yaşantı, yansıtıcı gözlem, soyut kavramsallaştırma, aktif deneyimleme) öğrenme döngüsünü içeren bu model, etkinlik sonrası yapılan yansıtıcı değerlendirme oturumlarının 'yansıtıcı gözlem' aşamasına denk gelerek öğrenmeyi nasıl kalıcı kıldığını açıklar.

Griffin (2004) Gözlem Bulguları

Öğretmen gözlemlerinin önemini vurgulayan bu çalışma, sistemli gözlem notlarının ve yansıtıcı günlüklerin sonraki etkinliklerin öğrencilerin bireysel farklılıklarına göre uyarlanmasını kolaylaştırdığını ve öğretmenin mesleki gelişimine katkı sağladığını göstermiştir.

Deci ve Ryan (2000) Öz Belirleme Kuramı

Bu kuram, bireylerin içsel motivasyonlarını artırmak için öğrenme ortamlarının merak, özerklik ve yeterlik duygularını desteklemesi gerektiğini vurgulayarak okul dışı öğrenme ortamlarında çocuklara aktif görevler verilmesinin önemini açıklar.

Millî Eğitim Bakanlığı (2024) Programı

MEB'in güncel Okul Öncesi Eğitim Programı, değerlendirme sürecinin sürekli bir geri besleme mekanizması olarak kullanılmasını, ekran sürelerinin yaş gruplarına göre sınırlandırılmasını ve okul dışı etkinliklerde duygusal güvenliğin de sağlanmasını vurgulamaktadır.

Anderson ve Lucas (1997) Yönlendirme Çalışması

Bu araştırma, gerçek bir müze ziyareti öncesinde öğrencilere sanal turlar veya görsellerle fiziksel ortamın tanıtılmasının, çocuklardaki 'yenilik etkisini' (novelty effect) azaltarak gerçek gezi sırasındaki odaklanma ve öğrenme düzeylerini artırdığını saptamıştır.

Wojciechowski ve Cellary (2013) AG Değerlendirmesi

Artırılmış Gerçeklik (AG) destekli öğrenme ortamlarının incelendiği bu çalışma, bu teknolojinin özellikle okul öncesi ve ilkokul düzeyindeki çocukların ilgisini ve motivasyonunu artırdığını, karmaşık ve soyut kavramların anlaşılmasını kolaylaştırdığını ortaya koymuştur.

Redecker ve Diğerleri (2011) Web 2.0 Raporu

Avrupa Komisyonu için hazırlanan bu raporda, Web 2.0 araçlarının eğitim süreçlerinde kullanılmasının öğrenciler arasında yaratıcılığı, etkileşimi, iş birliğini ve bilgi paylaşımını destekleyen çok önemli fırsatlar sunduğu belgelenmiştir.

Sınavda Dikkat Et

  • Okul dışı öğrenme etkinliklerinin üç temel boyutu olan 'Hazırlık, Uygulama ve Değerlendirme' süreçlerinin bir bütün olduğunu unutmayın; sınavda bu süreçlerin aşamaları sorulabilir.
  • Öğretmenin liderlik, rehberlik ve kolaylaştırıcı rollerinin tanımlarına dikkat edin; özellikle kolaylaştırıcı rolün çocuk merkezli keşif sürecini desteklediğini aklınızda tutun.
  • Sanal müze gezilerinin gerçek gezilerden önce kullanılmasının 'yenilik etkisini' (novelty effect) azaltarak öğrenmeyi artırdığı bilgisini kritik bir avantaj olarak not edin.
  • Kolb'un Deneyimsel Öğrenme Modeli'ndeki 'yansıtıcı gözlem' aşamasının, okul dışı öğrenme sonrasındaki yansıtıcı değerlendirme oturumlarıyla eşleştiğini unutmayın.
  • Güvenliğin hem fiziksel (küçük gruplar, yetişkin gözetimi) hem de duygusal (rahat soru sorulabilen ortam) boyutlarıyla bir bütün olarak ele alınması gerektiğini gerekçesiyle hatırlayın.
  • Web 2.0 araçlarının (Padlet vb.) okul dışı öğrenmede öğrenmeyi sınıf dışına taşıma, oyunlaştırma ve iş birliği sağlama işlevlerini sınav sorularında arayın.