Robert Camp, 1989 yılında yayınladığı 'Benchmarking - Üstün Performansa Yol Açan Sektördeki En İyi Uygulamaların Arayışı' isimli eseriyle, kıyaslama tekniğini işletmeler için sistematik ve uygulanabilir bir yönetim aracı haline getirmiştir.
ISO, ürün, hizmet ve sistemlerin kalitesini, güvenliğini ve verimliliğini sağlamak amacıyla uluslararası standartlar geliştirmek üzere 1947 yılında kurulmuş bağımsız, sivil toplum tabanlı küresel bir kuruluştur.
Müşteri memnuniyetinin artırılması ve süreçlerin sürekli geliştirilmesi için gerekli ilkeleri tanımlayan bu standart, işletmelerin tasarımdan üretime kadar tüm süreçlerini uluslararası düzeyde kontrol etmelerini zorunlu kılar.
İşletmelerin karbon salınımı, atık yönetimi ve çevre mevzuatına uyum gibi çevresel etkilerini kontrol etmelerini sağlayan, sürdürülebilirlik odaklı uluslararası bir kontrol standardıdır.
Gıda tedarik zincirinin her aşamasında olası risklerin kontrol edilmesini ve önleyici tedbirlerin alınmasını zorunlu kılarak tüketici sağlığını güvence altına alan küresel bir kontrol aracıdır.
Robert Kaplan ve David Norton tarafından 1996 yılında geliştirilen Dengeli Skor Kartı (Balanced Scorecard), işletme performansını finansal, müşteri, iç süreçler ile inovasyon ve öğrenme olmak üzere 4 boyutta kontrol eden stratejik bir araçtır.
Türkiye'de kamu kurumlarının dış denetimi Sayıştay tarafından gerçekleştirilir. Sayıştay, devlet kurumlarının harcamalarının bütçe kanunlarına uygunluğunu denetleyerek kamuda mali disiplini ve hesap verebilirliği sağlar.
Trendyol ve Getir gibi modern platform şirketlerinde kuryelerin performansı, teslimat süreleri ve müşteri puanları gibi verileri işleyen algoritmalar tarafından gerçek zamanlı olarak izlenmekte ve yönlendirilmektedir.
Toyota'nın geliştirdiği yalın üretim ve Kaizen (sürekli iyileştirme) yaklaşımı, kontrol süreçlerinden elde edilen geri bildirimlerin anında üretime yansıtılarak israfın önlenmesini ve kalitenin artırılmasını hedefler.
Finansal kontrol analizlerinde yaygın olarak kullanılan cari oranda, dönen varlıkların kısa vadeli borçlara oranının genellikle 1,5 ile 2 arasında olması istenir. Bu oran, işletmenin kısa vadeli borç ödeme gücünü gösterir.
Proje ve süreç kontrolünde yaygın olarak kullanılan bu araçlar, büyük ölçekli projelerin zaman çizelgesine ve bütçeye uygunluğunu görselleştirerek yöneticilerin sapmaları anında tespit etmesini sağlar.