
Seville konferansında önceki kararlara ek olarak sorgulama, eğitim, okul ile medya, hükümet, özel işletmeler ve sivil kuruluşlar arasındaki dayanışma ile halk tabakasının medyayla ilişkisini destekleme başlıkları eklenmiştir.
2004 yılında Belfast’ta düzenlenen 'Avrupa’da Medya Eğitimi' adlı konferansta, medya okuryazarlığı çalışmalarının sonuçlarının değerlendirilmesi, öğretmen eğitimine önem verilmesi ve vatandaşlık eğitiminin uygulamalı olması gerektiği belirtilmiştir.
Kanadalı araştırmacı Harold Laswell tarafından ortaya atılan teoriye göre, medya mesajları insanlar üzerinde deri altına enjekte edilmiş şırınga etkisi yaratarak savunmasız bireyler üzerinde doğrudan ve güçlü bir etki oluşturur.
Center for Media Literacy'nin kurucusu ve başkanı olan Elizabeth Thoman, medya okuryazarlığını öğrencilerin yalnızca medya ürünlerini okumalarını değil, aynı zamanda onları yaratma sürecinde de etkin rol almalarını gerektiren bir hareket olarak yorumlamıştır.
Avrupa Birliği Komisyonu 1990'lardan itibaren medya okuryazarlığına destek vermiş, 2000 yılı sonrasında başlatılan e-Avrupa programlarında medya okuryazarlığı çalışmaları yer almış ve ülkelerin aktif katılımı tavsiye edilmiştir.
W. James Potter'a göre medya okuryazarlığı; yazılı medya, film, televizyon ve bilgisayar okuryazarlığı terimlerinin hepsini kapsayan, medyaya maruz kalma ve karşılaşılan mesajların anlamının yorumlanması sürecidir.
Andrew Hart'a göre medya okuryazarlığı; medya mesajlarının nasıl bir işlevselliğe sahip olduğunun, bu mesajların kişisel deneyimlerden nasıl ayrıldıklarının ve ana unsurlarının öğrenilip kullanılmasından ibarettir.
CAMEO, medya okuryazarlığı eğitiminde medya ürünlerinin yapılandırıldığını, seyirciler tarafından anlamlandırıldığını, tecimsel kaygılar taşıdığını ve belirli ideoloji ve değerler içerdiğini belirterek bu konuların üzerinde durulmasını önermiştir.