Bu Ünitede Neler Öğrendik?myders hazırladı
Bu bölümde, klasik ve neoklasik yönetim anlayışından esnek, dinamik ve koşullara duyarlı modern yönetim yaklaşımlarına geçiş süreci ele alınmıştır. 1950'li yıllardan sonra ortaya çıkan bu dönem, organizasyonları kapalı kutular yerine dış çevreleriyle etkileşim içinde olan açık sistemler olarak değerlendiren sistem ve durumsallık yaklaşımları üzerine kurulmuştur.
Bu bağlamda sistem yaklaşımı, organizasyonları alt sistemler, üst sistemler, açık ve kapalı sistemler çerçevesinde bütüncül bir bakış açısıyla incelemiştir. Parçaların toplamından daha büyük değer üreten sinerji kavramı ile sistemin doğal bozulma eğilimi olan entropiye karşı negentropi süreci bu yaklaşımın temel taşlarını oluşturmuştur. Ayrıca sistem dahilindeki değişkenler ile dış çevredeki parametreler arasındaki bilgi akışının önemi vurgulanmıştır.
Durumsallık yaklaşımı ise her yerde geçerli tek bir en iyi organizasyon yapısı olmadığını savunmuştur. Bu kapsamda teknolojinin organizasyon yapılarına etkisi Joan Woodward'ın birim, kitle ve süreç üretimi sınıflandırmaları ile Tavistock Enstitüsü'nün kömür madeni araştırması üzerinden incelenmiştir. Dış çevrenin yapı üzerindeki etkisini araştıran Tom Burns ve G.M. Stalker ise durgun çevrelerde katı kurallı mekanik yapıların, değişken ve belirsiz çevrelerde ise esnek organik yapıların daha etkin olduğunu ortaya koymuştur.